در پرتو شریعت: پاسخ به شبهات وهابیت صفحه 202

در کتاب «قطف الثمر فی بیان عقده أهل الأثر» چنین آمده:

«وفی التوسّل خلاف. والحق أنّ ما صحّ عن النبیّ وجب اتّباعه والعمل به، کحدیث الأعمی الّذی فی السنن، وهو حدیث حسن لا موضوع. وفیه (یا محمّد إنّی أتوجّه بک إلی ربّی) .... (1)»

در مسئله توسّل اختلاف است. به نظر من حق این است که پیروی از آنچه از پیامبر صلی الله علیه و آله به ما رسیده واجب است، مانند حدیث مرد نابینا که در کتابهای سُنن ذکر شده است؛ و این حدیث نیکو است و ساختگی نیست. و در این حدیث جمله «یا محمّد إنّی أتوجّه بک إلی ربّی» وجود دارد.»

روایت سوم: توسّل حضرت آدم علیه السلام به پیامبر خاتم صلی الله علیه و آله

حاکم نیشابوری در کتاب «مستدرک الصحیحین» از عمر بن الخطّاب نقل کرده است که پیامبر صلی الله علیه و آله فرمودند:

«لمّا اقترف آدم الخطیئه قال: «یا ربّ أسألک بحقّ محمّد لما غفرت لی.» فقال اللَّه: «یا آدم! کیف عرفت محمّد، ولم أخلقه؟» قال: «یا ربّ لأنّک لمّا خلقتنی بیدک ونفخت فیّ من روحک رفعتُ رأسی، فرأیت علی قوائم العرش مکتوباً لا إله إلّااللَّه محمّد رسول اللَّه، فعلمت إنّک لم تضف إلی إسمک إلّا أحبّ الخلق إلیک.» فقال اللَّه: «صدقت یا آدم، انّه لأحبّ الخلق إلیّ، ادعنی بحقّه فقد غفرت لک، ولولا محمّد ما خلقتک.» هذا حدیث صحیح الإسناد.(2) »

«وقتی آدم علیه السلام مرتکب خطا شد، به پرودگار عرض کرد: پرودگارا! به حقّ محمّد از تو می خواهم که مرا ببخشی. خداوند متعال فرمود: ای آدم! چگونه محمّد را که هنوز نیافریده ام شناختی؟ آدم گفت: پروردگارا! هنگامی که مرا به دست خود آفریدی و از روح خود در پیکر من دمیدی، سرم را به سوی عرش بلند کردم، آنگاه دیدم بر ستونهای