در پرتو شریعت: پاسخ به شبهات وهابیت صفحه 240

دلیلهای وهابیّون بر حرمت درخواست شفاعت

دلیل اوّل: شرک بودن درخواست شفاعت

اشاره

ابن تیمیّه درخواست شفاعت را دو قسم کرده است:

1. درخواست شفاعت از اولیا در حالی که زنده هستند.

2. درخواست شفاعت از آنان پس از مرگ آنها.

قسم اوّل را شرک نمی داند و قسم دوم را شرک می داند.

اگر چه کلام وی قبلًا ذکر شد، ولی شایسته است دوباره آن را ذکر کنیم. ایشان می گوید:

«القرآن ینهی أن یدُعی غیر اللَّه، لا من الملائکه ولا الأنبیاء ولا غیرهم، فإنّ هذا شرک أو ذریعه إلی الشرک. بخلاف ما یطلب من أحدهم فی حیاته من الدعا والشفاعه، فإنّه لا یفضی إلی ذلک، فإنّ أحداً من الأنبیاء والصالحین لم یعبد فی حیاته بحضرته، فإنّه ینهی من یفعل ذلک. بخلاف دعائهم بعد موتهم، فإنّ ذلک ذریعه إلی الشرک بهم، وکذلک دعائهم فی مغیبهم هو ذریعه إلی الشرک. فمن رأی نبیّاً أو ملکاً وقال له: (ادع لی) لم یفض ذلک إلی الشرک به، بخلاف من دعاه فی مغیبه، فإنّ ذلک یفضی إلی الشرک به»(1) .

و در قسمتی دیگر می گوید:

«الشفیع کما أ نّه شافع للطالب شفاعته فی الطلب فهو أیضاً قد شفع المشفوع إلیه فبشفاعته صار المشفوع إلیه فاعلًا للمطلوب، فقد شفع الطالب والمطلوب، واللَّه تعالی وتْرٌ لایشفعه أحد» (2).

خلاصه سخنان ایشان این است:

1. درخواست شفاعت از پیامبران و ملائکه ودیگران در حقیقت درخواستِ از غیرخداوند است و این، شرک یا وسیله ای به سوی شرک است. و در قرآن کریم از