در پرتو شریعت: پاسخ به شبهات وهابیت صفحه 320

پاسخ شبهه

اشاره

1. حدیث اوّل هیچ منافاتی با حدیث دوم ندارد؛ زیرا کلمه «مُوالیّ» و «مولی» در حدیث اوّل از نظر معنا با کلمه «مولی» در حدیث غدیر بیگانه است. کلمه «موالیّ» و «مولی» در حدیث اوّل به معنای یاران و یاور است؛ زیرا این حدیث- همانطور که از کلمات ابن حجر و دیگران استفاده می شود- در مقام بیان یک فضیلت برای این قبایل است و از آنجا که این قبایل در صدر اسلام نخستین قبایل عرب بودند که بدون جنگ و خونریزی به یاری رسول خدا صلی الله علیه و آله شتافتند، پیامبر مکرّم اسلام صلی الله علیه و آله به عنوان امتیازی برای آنان می فرماید: «این قبایل یاران من در صدر اسلام بودند، نه تمام مردم؛ و آنان نیز در صدر اسلام یاوری جز خداوند متعال و رسولش نداشتند.»

و امّا کلمه «مولی» در حدیث غدیر به دلیل قرائن مختلفی که عرض خواهیم کرد، به معنای ولیّ و سرپرست تمام مسلمانان است.

و از اینجا درمی یابیم که ابوداود سجستانی و ابوحاتم رازی کلمه «مولی» در حدیث غدیر را به معنای ولیّ و سرپرست مسلمانان دانسته اند؛ از این رو- به گمان اینکه کلمه «موالیّ» و «مولی» در حدیث اوّل نیز به معنای ولیّ و سرپرست می باشد- آن را معارض با حدیث اوّل می دانند.

2. هیچ دلیل محکمی بر عدم حضور علی علیه السلام در روز غدیرخم وجود ندارد، بلکه بسیاری از روایات حضور آن حضرت را در روز غدیر خم تأیید می کند؛ زیرا در این روایات وارد شده که پیامبر صلی الله علیه و آله دست مبارک حضرت علی علیه السلام را گرفت و آنگاه فرمود:

«من کنت مولاه فعلیّ مولاه.»

3. عدم حضور امام علی علیه السلام در روز غدیر خم هیچ منافاتی ندارد با اینکه پیامبر صلی الله علیه و آله خطاب به مردم ولایت و امامت او را ابلاغ کند و بفرماید: «من کنت مولاه فعلی مولاه.»

4. انکار صدور حدیث غدیر از پیامبر صلی الله علیه و آله نتیجه ای جز دروغگو دانستن بسیاری از صحابه و تابعین ندارد. و بی شکّ هر شخصی که به کتابهای حدیثی اهل سنّت