در پرتو شریعت: پاسخ به شبهات وهابیت صفحه 37

انس بن مالک گفته است:

«مرّ النبیّ صلی الله علیه و آله بامرأه عند قبر وهی تبکی، فقال: اتّقی اللَّه واصبری. قالت:

إلیک عنّی، فانّک لم تصب بمصیبتی ولم تعرفه. فقیل لها: إنّه النّبیّ صلی الله علیه و آله. فأتت باب النبی صلی الله علیه و آله، فلم تجد عنده بوّابین، فقالت: لم اعرفک. فقال: إنّما الصبر عندالصدمه الاولی (1)«روزی پیامبر صلی الله علیه و آله زنی را در کنار قبری دید که گریه می کند. به او فرمود: تقوای الهی پیشه کن و صبر نما. آن زن گفت: دور شو، تو که مبتلا به مصیبت من نشده ای تا بدانی گرفتار چه مصیبتی شده ام. شخصی به آن زن گفت: او پیامبر صلی الله علیه و آله بود. آن زن به درِ خانه پیامبر صلی الله علیه و آله آمد، هیچ نگهبانی نبود، به پیامبر صلی الله علیه و آله عرض کرد: من شما را نشناختم.

پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: صبر حقیقی صبر در مصیبت اوّل است.»

عینی در کتاب «عمدهالقاری» می گوید: «این حدیث دلالت بر جواز زیارت قبرها دارد؛ فرقی میان زن و مرد نیست.» (2) البانی نیز این حدیث را دلیلی بر جواز زیارت قبور برای تمام مردان و زنان دانسته است.(3)

نظریه چهارم: استحباب زیارت قبرها

تحقیق در روایات بیانگر این مطلب است که زیارت قبرها نه تنها برای زنان جایز است، بلکه استحباب نیز دارد؛ زیرا:

اوّلًا: در روایت «نهیتکم عن زیارهالقبور فزوروها» کلمه «فزوروها» امر است. و از آنجا که قرینه های گوناگون و اجماع فقها قائم است بر عدم وجوب زیارت قبور،(4) این

1- صحیح البخاری، ج 2، ص 79؛ السنن الکبری البیهقی، ج 4، ص 78؛ السنن الکبری النسائی، ج 6، ص 264؛ مسند أبی یعلی، ج 6، ص 176 و ج 10، ص 453.
2- عمدهالقاری، ج 8، ص 68.
3- أحکام الجنائز، ص 184.
4- تنها شخصی که زیارت قبرها را یک بار واجب دانسته، ابن حزم در کتاب «المحلّی، ج 5، ص 160» است.