1- صحیح مسلم (باب الجمع بین الصلاتین فی الحضر).
2- صحیح مسلم (باب الجمع بین الصلاتین فی الحضر) - مُسند احمد بن حنبل، جزء اوّل ص 221.
3- صحیح مسلم (باب الجمع بین الصلاتین فی الحضر).
4- صحیح مسلم (باب الجمع بین الصلاتین فی الحضر).
از ابن عباس همین را پرسیدم. او گفت: «برای این که احدی از امّت به سختی نیفتد.»(1)
حافظ: ولی در صحیح بخاری، چیزی در این باب نیست!
واعظ: همین که دیگران نقل کرده اند و شرح کنندگان صحیح بخاری هم نوشته اند، کافی است.(2) خود بخاری هم این احادیث را نوشته، امّا با زرنگی آن را در باب «تأخیر نماز ظهر تا عصر» در کتاب اوقات نماز (مواقیتُ الصَّلوه) و باب «نماز عشا و عتمه» و باب «وقت نماز مغرب» آورده است!
نواب: چگونه علما برخلاف احادیث وارده عمل می کنند؟
واعظ: فقط در این مورد نیست. در بسیاری موضوعات این چنین است.
علمای اهل سنّت مثل شافعی و مالکی وقتی به این موارد می رسند، توجیه می کنند؛ مثلاً در این مورد می گویند که شاید این احادیث برای مواقع عذر است؛ مانند ترس و نزول باران و... بسیاری از علمای خودتان هم این توجیهات را قبول ندارند.(3)
تنها کسی که مطلقاً با هم خواندن را نهی کرده است، ابوحنیفه است، ولی بقیه در بعضی مواقع جایز دانسته اند. شیعه هم که جدا خواندن را بهتر می داند، امّا اختیار با نمازگزار است.
حافظ: اجازه بدهید به بحث اوّل باز گردیم. چطور شما ادّعا می کنید از فرزندان