1- حدود شصت منبع که تقریباً جمیع کتب اهل سنّت را شامل می شود (رجوع به اصل کتاب) از جمله تفاسیر: مفاتیح الغیب، البیان، الدّرّ المنثور، طبری، حلیه الاولیا، صحاح ستّه و... .
2- مناقب ابن مردویه - مناقب خوارزمی، فصل 4 - رساله الازهار سیوطی - شرف المصطفی ابو سعد خرگوشی - الخصائص العلویه ابوالفتح نطنزی - نظم دور السمطین جمال الدین زرندی - مانزل من القرآن فی علی ابونعیم اصفهانی - فرائد السمطین، باب 12 حمنی - کتاب الولایه ابوسعید سجستانی - تذکره خواص الامه نوه ی ابن جوزی، ص 20 - کفایه الطالب محمّد بن یوسف گنجی، باب اوّل.
3- تقریباً تمام متون اهل سنّت (طالب به کتاب الغدیر مراجعه کند).
حافظ: درست است که پیامبرصلی الله علیه وآله علی علیه السلام را مولای امّت قرار داد امّا منظور او از کلمه ی مولا، مُحب و ناصر و دوست است نه اَوْلی به تصرف و والی امّت!
واعظ: قرآن می فرماید: «یا اَیهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما اُنْزِلَ اِلَیکَ مِنْ رَبِّکَ وَاِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَاللَّهُ یعْصِمُکَ مِنَ النّاسِ»؛(1)
«ای پیامبر! آنچه را که از سوی خدا به تو نازل شده است، برسان که اگر نرسانی، ابلاغ رسالت او را به جا نیاورده ای، و خدا تو را از مردم محفوظ خواهد داشت.»
این آیه در غدیر نازل شده است؛ پس تنها دوستی نبوده است بلکه امر مهمّی بوده که قوام دین و رسالت به شمار می آمده است. این مطلب را همه ی علمای خودتان بدون استثناء نقل کرده اند. باز در همان روز این آیه نازل شد که: «اَلْیوْمَ اَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَاَتْمَمْتُ عَلَیکُمْ نِعْمَتِی وَرَضِیتُ لَکُمُ الْاِسلامَ دِیناً»؛(2) «امروز دینتان را کامل کردم و نعمت را بر شما تمام نمودم و اسلام را برای شما پسندیدم.»
خود پیامبرصلی الله علیه وآله هم در خطبه ی غدیر عبارتی دارد که مولی را به معنی اَوْلی به تصرف استفاده می کند. آنجا که می فرمایند: «اَلَسْتُ اَوْلی بِکُمْ مِنْ اَنْفُسِکُمْ؛
«آیا من اولی به تصرف نسبت به خود شما نیستم؟»
قرآن نیز می فرماید: «النَّبِی اَوْلی بِالْمُؤْمِنِینَ مِنْ اَنْفُسِهِمْ»؛(3)
«پیامبر به مؤمنین از خودشان بالاتر و سزاوارتر است.»