دفاع از تشیع و پاسخ به شبهات صفحه 176

قالوا ترفضت، قلت: کلا

ماالرفض دینی ولا اعتقادی و لکن تولیت غیر شک خیر امامٍ وخیر هادی(616)

یا ال بیت رسول اللَّه حبّکم فرض من اللَّه فی القران انزله یکفیکم من عظیم الفخر انّکم من لم یصلّ علیکم لاصلاه له(617)

گویند: تو رافضی هستی. می گویم: هرگز، رفض دین و اعتقاد من نیست.

ولی بدون شک من بهترین امام و هدایت کننده را دوست دارم.

ای ال بیت رسول خدا! دوستی شما از جانب خداوند فرض شده و خداوند ان را در قران آورده است.

بس است شما را در عظمت فخر که هر کس بر شما درود نفرستد نمازش باطل می باشد.

این گرایش، در قرن پنجم و پس از ان گسترش یافت. حتی در

میان حنابله ای که در قرن سوم و چهارم سخت متعصّب و عثمانی بودند، کسانی یافت می شدند که به شدت به اهل بیت علیهم السلام علاقه مند بودند.

انچه مهم است این که: این علاقه به نوعی راه به تشیع می برد و می توانست در دراز مدت زمینه ای برای گسترش تشیع باشد.