دفاع از تشیع و پاسخ به شبهات صفحه 223

من با تعجّب به او گفتم: ایا تو از من می خواهی که تسلیم شوم که اباء و اجدادم که همه انان را می شناسم متدین به دینی بوده اند که مورد امر الهی نبوده است؟!

او تبسّمی کرده و گفت: من در مقام بیان و ارزش گذاشتن احوال گذشتگان نیستم، خدا به انان اگاه تر است، ولی من به تو تذکر می دهم که قران مخالفت

می کند با این که اساس در اعتقاد، تقلید اباء و اجداد باشد.

خداوند متعال می فرماید:« واذَا قِیلَ لَهمُ اتَّبِعُوا ما انزلَ اللَّه قالُوا بَلْ نَتَّبِعُ ما الْفَینا عَلَیه ابَاءَنا اولَو کانَ ابَاؤُهمْ لَا یعْقِلُونَ شَیا ولَا یهتَدونَ»؛(769) «و هنگامی که به ان ها گفته شود: از انچه خدا نازل کرده است پیروی کنید می گویند: نه، ما از انچه پدران خود را بر ان یافتیم پیروی می کنیم. ایا اگر پدران انان چیزی نمی فهمیدند و هدایت نیافتند [باز از ان ها پیروی خواهند کرد]؟!»

رفض چیست و رافضی کیست؟

رفض چیست و رافضی کیست؟

یکی از واژه هایی که نیاز به ریشه یابی و تحقیق دارد، واژه رفض و رافضی است. در طول تاریخ گروه ها و فرقه های اسلامی برای کوبیدن و از صحنه خارج کردن گروه مخالف خود، همواره از القاب ناپسند و ناشایست استفاده می کردند. و متاسفانه عدم اگاهی توده های مردم در عصر اموی و وجود سیاست های خاص حاکمان ان دوره بر این مساله دامن زده است. رفض و رافضی از جمله القابی است که برخی از نویسندگان ان را به شیعه دوازده امامی نسبت داده اند.

رفض در لغت و اصطلاح

رفض به معنای ترک و رها کردن چیزی است. «رفضته ای ترکته»؛ رها کرد او را؛ یعنی ترک کرد او را. و رها کننده چیزی را رافضی گویند.

در اصطلاح نویسندگان تاریخ و عقاید، در مورد وجوه استعمال این واژه اختلاف است.