دفاع از تشیع و پاسخ به شبهات صفحه 237

ابن تیمیه در کتاب های خود علی الخصوص «منهاج السنّه» شدیدا بر شیعه حمله کرده و انان را به صفات ناشایستی متّهم ساخته است، و نیز اتّهاماتی بر انان وارد ساخته و در ان ها استناد به روایاتی جعلی نموده است؛ از ان جمله با استناد به روایت شعبی، شیعه را با یهود مقایسه کرده است. او می گوید:

«ابو حفض بن شاهین در کتاب «اللطف فی السنه»، از محمّد بن ابی القاسم بن هارون از احمد بن ولید واسطی، از جعفر بن نصیر طوسی واسطی، از عبدالرحمن بن مالک بن مغول، از پدرش از شعبی نقل کرده که او می گوید: من شما را از این هواهای گمراه کننده برحذر می دارم که شر ان ها رافضه است، انان با رغبت و میل داخل اسلام نشدند، بلکه به جهت نابودی و تعرض بر ان، اسلام را پذیرفتند... .

ان گاه در صدد تشابه بین رافضه و یهود برامده، وجوهی از شباهت ها را به خیال خود که دروغ و تهمتی بیش نیست - بین این دو دسته نقل می کند، از ان جمله این که: یهود در صدد وارد کردن نقص و عیب بر جبرئیل برامده و او را از بین ملائکه دشمن خود می دانند، همان گونه که رافضه می گویند: جبرئیل به اشتباه وحی را بر محمّد نازل کرده است...(963)

پاسخ

اولا: این حدیث با تعدد سندهای ان از شعبی، به جهت وقوع عبدالرحمن بن مالک بن مغول ضعیف است، همان گونه که ابن تیمیه در اخر کلامش به ان اشاره کرده است. و نیز عده ی دیگری از علمای اهل سنّت و رجالیین ان ها او را تضعیف کرده اند؛ از ان جمله:

1 - ابوبکر خلال در «کتاب السنّه»، می گوید: اتفاق

علما بر تضعیف عبدالرحمن بن مالک بن مغول است.(964)

2 - ابوعلی صالح بن محمّد می گوید: عبدالرحمن بن مالک بن مغول از دروغ گوترین مردم است.(965)

3 - یحیی بن معین می گوید: من او را دیده ام، او شخص ثقه نیست.(966) و نیز در رابطه با او می گوید: او کذّاب است.(967)

4 - احمد بن حنبل می گوید: ما احادیث او را پاره نمودیم.(968)