تقویم شیعه صفحه 233

صدای شیون و گریه از خانه آن حضرت بلند شد. اهل کوفه که با خبر شدند، صدای شیون و ناله از تمامی شهر بر خواست، مانند روزی که پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله از دنیا رفتند. در آن شب آفاق آسمان متغیر گشت و زمین لرزید و صدای تسبیح و تقدیس فرشتگان از هوا شنیده شد. سپس مشغول غسل آن حضرت شدند. بعد از غسل و کفن، امام حسن و امام حسین علیهماالسّلام پشت سر تابوت را همانطور که حضرت فرموده بودند برداشته، جلو تابوت خودش حرکت می کرد، تا در مکانی فرود آمد.

بعد از نماز بر آن حضرت توسط امام مجتبی علیه السّلام، مقداری از زیر تابوت را کندند و قبری آماده یافتند که داخل آن لوحی مسی یا سفالی بود و بر آن نوشته شده بود: «بسم اللَّه الرحمن الرحیم، این قبری است که نوح پیامبر برای بنده صالح خدا علی بن ابی طالب حفر نموده است». بدن مطهر آن حضرت را دفن نمودند و حسب وصیّت آن حضرت، قبر مطهرش را مخفی نمودند تا در زمان هارون بر همگان معلوم شد.

فرزندان آن حضرت از همسران مختلف 28 دختر و پسرند.

(ارشاد مفید: ج 1، ص 354 - 354. اعلام الوری: ج 1، ص 395)

5 نفر آنها اولاد حضرت صدیقه طاهره فاطمه زهرا سلام اللَّه علیها هستند که

عبارتند از: امام حسن و امام حسین و زینب کبری و امّ کلثوم و حضرت محسن علیهم السّلام که در دوران حمل در شش ماهگی توسط منافقین در ماجرای هجوم به خانه أمیر المؤمنین علیه السّلام به شهادت رسید. حضرت عباس علیه السّلام و جعفر و عثمان و عبداللَّه در کربلا به شهادت رسیدند، که مادرشان امّ البنین است. بقیه اولاد حضرت از همسران دیگر هستند.

وقتی خبر شهادت أمیر المؤمنین علیه السّلام به عایشه رسید چنان خوشحال شد که بی اختیار شعری خواند و سپس گفت: چه کسی علی را کشت ؟ جواب دادند: ابن ملجم. گفت: خاک بر دهانش مباد (کنایه از اینکه خوب کاری کرد).

(تذکره الخواص ابن جوزی: ص 165)

در شب 21 ماه رمضان حضرت عیسی بن مریم علیه السّلام به آسمان برده شد

(بحار الانوار: ج 13، ص 376. مصباح کفعمی: ج 2، ص 599)