تقویم شیعه صفحه 302

معرفی علی بن ابی طالب علیه السّلام:

در اینجا بازوی علی علیه السّلام را گرفتند و در همین حال علی علیه السّلام دستان مبارکش را به طرف آن حضرت بلند کرد. پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله آن حضرت را بالا برد به حدی که پاهای مبارک حضرت تا سر زانوهای پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله رسید. سپس فرمود: «الست اولی بکم من انفسکم» ؟ همه گفتند: «اللهم بلی». فرمود: «هذا علی

اخی و وصیی، من کنت مولاه فهذا علی مولاه و هو علی بن ابی طالب. هرکس که من مولی و صاحب اختیار او هستم این علی مولی و صاحب اختیار اوست. مکان و منزلت او مثل مکان و منزلت من نزد شماست. بار الها، دوست بدار هرکس او را دوست بدارد، و دشمن بدار هرکس او را دشمن بدارد، و کلماتی دیگر برای تأکید فرمان الهی و اقرار مردم بیان نمودند. سپس فرمودند: خبر غدیر را حاضرین به غتئبین و پدران به فرزندان تا روز قیامت برسانند.

بیعت لسانی و عملی:

همین که آن حضرت از منبر پائین آمدند، مردم با صدای بلند با زبان و دست بیعت کردند و پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله می فرمود: «هنئونی هنئونی»

(الغدیر: ج 1، ص 276)

به من تبریک بگوئید.

بعد دستور دادند تا چادری جداگانه برای أمیرالمؤمنین علیه السّلام زدند و فرمود: همه بروند و به آن حضرت سلام کنند و بگویند: «السّلام علیک یا أمیرالمؤمنین». عمر آمد و سلام کرد و گفت: «بخ بخ یابن ابی طالب، أصبحت مولای و مولی کل مؤمن و مؤمنه».

(بحار الانوار: ج 38، ص 344. ملحقات احقاق الحق: ج 6، ص 468 - 469. الغدیر: ج 1، این مطلب را از 60 منبع اهل سنّت نقل کرده است)

ابوبکر نیز در این تهنیت با عمر شریک بود.