تقویم شیعه صفحه 323

(مسند زراره بن اعین: ص 23 - 24)

او در روز شهادت امام صادق علیه السّلام در بستر بیماری بود.

(اختیار معرفه الرجال (رجال کشی): ص 133 - 142 )

بعضی وفات زراره را در سال 150 ه’ گفته اند.

(مسند زراره: ص 26)

او از اصحاب امام باقر و امام صادق و امام کاظم علیهم السّلام بود، و نزد آن بزرگواران دارای منزلت و مقام خاصی بود.

مردی فقیه، متکلم، شاعر و ادیب بود، و مشهور است که آن بزرگوار از

اولین فقهای اصحاب ائمه علیهم السّلام بود.

اسم آن بزرگوار عبد ربه، و لقب او زراره، و کنیه اش ابوالحسن و گاهی نیز ابوعلی خوانده می شود. پدرش اعین بن سنسن نام دارد. اولاد زراره حسن، حسین، رومی، عبید، عبداللَّه و یحیی هستند.

او مردی خوش سیما و جسیم بود، که آثار عبادت از پیشانی او ظاهر بود و هیبتی خاص و نیکو داشت. مردم برای دیدن او جمع می شدند و انتظار می کشیدند، و گاهی چنان ازدحام بود که زراره به خانه باز می گشت.