گوهر وزین صفحه 25

دلیل اول [آیه انذار و حدیث یوم الدار(91)]

در نخستین روزهایی که هنوز اسلام شکوفایی پیدا نکرده بود آیه شریفه «وَ أَنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الْأَقْرَبِینَ» (92)، «و نزدیکان خودت را به اسلام دعوت کن» نازل شد.

پیامبرصلی الله علیه وآله وسلم از طرف خداوند منّان مأمور شد خویشاوندان نزدیک خویش را به اسلام دعوت کند لذا حضرت علی را فرا خواند و فرمود: ران گوسفندی و یک صاع (حدود سه کیلوگرم) آرد و ظرف بزرگی از شیر را آماده سازد و غذا تهیه کند، سپس فرزندان عبدالمطلب را به صرف غذا دعوت نماید.

پس از آن که مدعوین آمدند غذایی را که آماده کرده بودند حاضر کردند، پس از آن که همگان سیر شدند و در طعام جز اثر انگشتانشان نقصی پدید نیامد [و بدین سان، معجزه‌ای آشکار ساخت] و رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم اراده فرمود با آنان سخن بگوید. ابولهب برایشان سبقت گرفت و گفت: به راستی که میزبان شما را سحر کرده است. و پس از آن آنها متفرق شدند در حالی که رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم با آنان سخن نگفته بود.

فردا نیز مثل گذشته دستور طبخ غذا داد و آنان را جمع کرد و پس از پذیرایی فرمود: ای فرزندان عبدالمطلب! من خیر دنیا و آخرت را برای شما آورده‌ام، پس کدام یک از شما مرا در نشر این آیین کمک خواهید کرد تا برادر من و وصی و خلیفه و جانشین من باشد؟ همگی سکوت کردند و تمایلی نشان ندادند. علی‌علیه السلام سکوت را شکست و برخاست و گفت: من ای پیامبر خدا شما را در این راه یار و یاور هستم پس پیامبرصلی الله علیه وآله وسلم دست به گردن علی گذاشت و فرمود: انّ هذا أخی و وصیی و خلیفتی فیکم فاسمعوا له و اطیعوا. به راستی که این نوجوان برادر من و وصی من و خلیفه و جانشین من در میان شما است. پس کلام او را بشنوید و از او اطاعت و فرمانبرداری کنید.

آنان برخاستند در حالی که می‌خندیدند و با ریشخند به ابوطالب می‌گفتند: محمد تو را دستور داده است که کلام پسرت را بشنوی و از او اطاعت کنی.

این حدیث را طبری به صورت مسند در تاریخ و تفسیر خود آورده است.(93)

[ملاحظه فرمودید که حدیث با صراحت، امامت، رهبری، وصایت و خلافت امام علی‌علیه السلام را بیان می‌کند.]

[حدیث غدیر]

دلیل دوم: یکی از ادله روایی امامت علی‌علیه السلام، فرموده رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم در روز غدیر است: