گوهر وزین صفحه 29

- پیشگویی شهادت میثم تمار(116)

- رُشَیْد هَجَری(117)

- جُوِیْریه و به دار آویختن آنان(118)

- خبردادن به کمیل بن زیاد(119)

- قنبر(120) - غلام خود - که پس از او به شهادت خواهند رسید.

دلیل بر اشجعّیت مولی علی‌علیه السلام و اینکه او مبارز ترین صحابه رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم بوده آن است که:

[این شیر بیشه شجاعت] در هیچ یک از میادین نبرد پشت به دشمن نکرده(121) و در مبارزه با ابطال و قهرمانان همواره کسب پیروزی کرده و ضرباتش کاری و به حیات دشمن پایان داده، قبل از بیست سالگی به معرکه نبرد شتافته و دلاوری ها از خود بروز داده است چنان که در بستر رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم، خوابید و در مقام فداکاری نسبت به حضرت برآمد.(122) و در تمامی جنگ‌ها چون بدر،(123) اُحد،(124) بنی النضیر(125) و احزاب(126) که عمرو بن عبدود در آن به هلاکت رسید، و بنی قریضه(127)، و وادی الوحل(128)، و سلسله(129) که همه رزمندگان مانند رشته زنجیر، اسیر شدند، و بنی المصطلق(130) و جنگ خیبر(131) که با کندن در آن معجزه بزرگی از خود نشان داد، و غزوه حنین(132) و طائف(133) جمع بسیاری از سران کفار را از دم تیغ آبدار می‌گذراند. و پس از رحلت رسول خداصلی الله علیه وآله وسلم در جنگ‌های جمل(134) و صفین(135)، بسیاری از سران کفّار را از دم تیغ آبدار می‌گذراند.

و پس از رحلت رسول خداصلی الله علیه وآله در جنگ جمل و صفین و نهروان شجاعت ها و رشادتها از خود نشان داد که در السنه خاص و عام مشهور و ضربات او در کتب علما مسطور است.

دلیل بر این که علی‌علیه السلام اکرم صحابه بود این است که: حضرتش روزه می‌گرفت و گرسنگی می‌کشید و غذای ساده خود را ایثار می‌کرد و آیه شریفه: «یوفون بالنذر ویخافون یوماً کان شرّه مستطیراً. ویطعمون الطّعام علی حبّه مسکیناً و یتیماً و اسیراً. انّما نُطعمکم لِوجهِ اللَّه لانُرید مِنکم جزاءً و لاشکوراً» (136).

در حق آن بزرگوار و همسر مکرمه اش حضرت فاطمه و دو فرزند دلبندش امام حسن و امام حسین‌علیهم السلام و ایثار به یادماندنی و بی‌نظیر شان نازل گردیده است.(137)