گوهر وزین صفحه 30

دیگر آن که هزار بَرده(138) از دسترنج و کَدِّیَمین و عرقِ جَبین خریداری و رها ساخت.(139) هیچ‌گاه دست رّد به سینه مستمندی نزد. و تنها کسی بود که به آیه شریف نجوی عمل نمود(140) تا آن که نسخ شد.(141)

«یا اَیُّهَاالّذین آمَنُوا اِذا ناجَیْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بِیْنَ یَدَیْ نَجْواکُمْ صَدَقَةً»؛(142)

«ای کسانی که ایمان آورده‌اید، هرگاه با پیامبر گفتگوی محرمانه می‌کنید، پیش از گفتگوی محرمانه خود، صدقه‌ای تقدیم نمایید».

معاویه درباره داد و دهش آن بزرگوار گفته است: اگر علی خانه‌ای پر از طلا و خانه دیگری پر از کاه می‌داشت، اول خانه طلا را می‌بخشید و صدقه می‌داد تا هیچ چیز از آن باقی نماند.(143)

دلیل بر آن که علی‌علیه السلام زاهدِ صحابه بود آن است که:

حضرت ترک دنیا کرده و آن را سه بار مطلقه کرده بود. و می‌فرمود: ای زر و سیم دنیا، دیگری را غیر از من بفریب.(144)

طعامش نان جو با نمک و سرکه بود. و از کرباس خشن خام لباس تهیه می‌کرد. و می‌فرمود: به حدّی بر جامه خود وصله زده‌ام که از دوزنده آن دیگر خجالت می‌کشم. و جامه خود را گاهی با چرم و دیگرگاه با لیف خرما وصله می‌زد، کفش و غلاف شمشیر خود را از لیف خرما تهیه می‌کرد. اموالی که از اطراف و اکناف کشورهای اسلامی نزد حضرت جمع می‌شد همه را بین مسلمانان توزیع می‌کرد و پس از شهادت میراثی از حضرتش نماند.

بردبار ترین اصحاب بود

مروت و بردباری و مماشاتی که در مقابل سپاه جَمَل [ناکثین] به ویژه دو چهره سرشناس از دشمنانش «مروان» (145) و «ابن زبیر» (146) از خود نشان داد در تاریخ ثبت و در السنه مشهور است.

و به رزمندگان سپاه خود دستور داده بود آنان که از صحنه کارزار گریخته اند تعقیب ننمایند و مجروحان جنگ را به قتل نرسانند.(147)