منشور عقاید امامیه صفحه 46

که مقصود از تحریف در آیات قرآن، تحریف معانی آنهاست نه تغییر الفاظشان.(1) ثالثاً، کسانی که می خواهند عقیده واقعی پیروان یک مذهب را به دست آورند باید به کتابهای عقیدتی و علمی آنها رجوع کنند، نه به کتابهای حدیثی که نظر مؤلف از تألیف آن، بیشتر گردآوری مطالب بوده و تحقیق آن را به دیگران واگذار کرده است. همچنین مراجعه به آرای شاذ از پیروان یک مذهب برای شناخت عقاید مسلّم آن مذهب کافی نبوده و اصولاً استناد به قول یک یا دو نفر در مقابل اکثریت قاطع دانشمندان آن فرقه، ملاک صحیحی برای قضاوت نیست. *** در خاتمه بحث از تحریف، ضروری است چند نکته را یادآور شویم: 1. متهم کردن مذاهب اسلامی یکدیگر را به تحریف قرآن، خاصّه در عصر کنونی، جز به نفع دشمنان اسلام نخواهد بود. 2. اگر برخی از علمای شیعه کتابی درباره تحریف قرآن نوشته اند، بایستی نظریه شخصی خود او تلقی شود، نه نظریه اکثریت قاطع علمای شیعه. لذاست که می بینیم پس از انتشار کتاب مزبور، ردّیّه های زیادی از سوی علمای شیعه بر ضد آن نوشته شده است; همان گونه که وقتی در سال 1345هـ.ق از طرف یکی از علمای مصر کتاب «فرقان» با استناد به پاره ای روایات درباره نسخ یا انساء تلاوت آیاتی از قرآن که در کتب حدیث اهل سنت آمده است، به عنوان اثبات تحریف در قرآن نوشته شد، از طرف علمای ازهر مردود شناخته شد و کتاب مزبور مصادره گردید.

--------------
1 . تهذیب الأُصول:2/96.
-------------- صفحه 145 3.کتاب آسمانی همه مسلمانان جهان قرآن مجید است که مجموع آن را 114 سوره که نخستین آن را سوره «الحمد» وآخرین آن را سوره «الناس» تشکیل می دهد، و در این کتاب کلام الهی، «قرآن» نامیده شده و با صفاتی چون مجید، کریم و حکیم (1) معرفی گردیده است. و مسلمانان احیاناً آن را «مصحف»می نامند، و مصحف در لغت عرب به مجموعه ای از برگهای نوشته شده می گویند که در یکجا گرد آید. و نقل شده است که پس از رحلت پیامبر(صلی الله علیه وآله وسلم)، آنگاه که مجموع سوره های قرآن یکجا گرد آمد از سوی برخی صحابه اسم مصحف برای آن پیشنهاد شد.(2) بنابر این مصحف به مجموعه ای از برگهای نوشته شده و گرد آمده به صورت یک کتاب می گویند خواه قرآن باشد یا غیر آن. وقرآن نامه اعمال را «صُحُف» می نامد و می فرماید:(وَإِذا الصُّحُفُ نُشِرَتْ) (تکویر/10): آنگاه که نامه های اعمال گشوده شود، همچنانکه دیگر کتابهای آسمانی را «صحف» می نامد، و می فرماید: (صُحُفِ إِبْراهیمَ وَمُوسی) ( اعلی/19): کتابهای ابراهیم و موسی. این آیات نشان می دهد که لفظ صحیفه یا مصحف معنی وسیعی داشته است، هرچند پس از رحلت پیامبر (صلی الله علیه وآله وسلم) یکی از نامهای قرآن نیز بشمار آمده است. از این جهت تعجب نخواهیم کرد که نوشته هایی را که از دخت گرامی پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلم) به یادگار مانده است «مصحف» می نامند، و واقعیت این مصحف آن است که امام صادق (علیه السلام) در روایتی توضیح می دهد و می فرماید:
--------------
1 . (ق * والقرآن المجید) ، ق/1. (انّهُ لَقُرآنٌ کَریم فِی کِتاب مَکْنُون) واقعه/77. (یس * والقُرآن الحکیم) یس/1. 2 . الاتقان:11/85.
-------------- صفحه 146