شیعه‌شناسی صفحه 12

روایات شأن نزول در این مورد آنقدر زیاد است و در عین حال فقط در مورد حضرت علی علیه‌السلام است که خاص بودن آیه در مورد یک نفر را تأیید می‌کنند.

اشکال دیگری که شاید اینجا لازم باشد به آن بپردازیم و در عین حال ممکن بود به ذهن هر کسی بیاید اینکه چطور می‌شود حضرت علی علیه‌السلام در نماز حواسش متوجه خدا نیست، شخصی که آنقدر در نماز متوجه خداست که تیری را که در پایش رفته فقط می‌گویند در حین نماز می‌شود از پایش خارج کرد چون آن موقع احساس درد نمی‌کند. آیا می‌شود که این‌جور حواسش پرت شود و به دادن زکات مال بپردازد؟

در پاسخ این سؤال باید گفت: که توجه توأمان حضرت به نماز و زکات با هم منافاتی ندارد و اتفاقا این برگرفته از دستورات قرآنی است.

در قرآن نماز و زکات عدل هم آمده‌اند و هرجا سخن از نماز است بلافاصله به بحث زکات و اهمیت آن هم تأکید شده.

«لان اقمتم الصلاة و آتیتم الزکاة و امنتم برسلی و عزّرتموهم و اقرضتم اللّه قرضا حسنا لاُکَفِّرَنَّ عنکم سَیّئاتکم و لاَءُدْخِلَنَّکُمْ جَناتٍ تَجْری مِنْ تَحْتها الأَنْهار . . .». (1)

اشکال دیگری که از دیرباز اهل سنت به این آیه می‌گیرند و بیشتر به یک عدم پذیرش عمدی و فرافکنی شبیه است، تا اشکالی که برخاسته از دانستن موضوع است، و تا به امروز هم مطرح می‌کنند این است که ولایت در آیات مورد نظر به معنی (دوستی) است.

اما این مفهوم با آیات و هدف پیامبر و تمامی آنچه توضیح داده شد تناسبی ندارد.

آیا دوستی در آیه مد نظر با ادامه آیه که می‌فرماید (واللّه یعصمک من الناس) خداوند تو را از دست مردم حفظ می‌کند جور درمی‌آید؟

اشکال دیگر که در عصر ما خیلی روی آن صحبت می‌شود این است که مسأله غدیر خم را حضرت باید در مکه و منا می‌گفتند نه در غدیر خم هنگامی که مسلمانان از