شیعه‌شناسی صفحه 24

کریم هم از مکتب ابراهیم به عنوان یک مکتب یکتاپرستی کامل نامبرده می‌شود و معیاری است برای سایر ادیان بزرگی چون یهودیت، مسیحیت و اسلام.

خداوند در قرآن می‌فرماید:

«ما کانَ ابراهیمُ یهودیا و لا نصرانیا ولاکن کانَ حَنیفا مسلما». (1)

یا «مِلَّةَ اَبیکُمْ ابراهیم». (2)

و یا حضرت یوسف علیه‌السلام که ایشان ظاهرا به چاه افتاد ولی این مقدمه‌ای بود که از آنجا به مصر برود. علم تأویل‌الاحادیث را یاد بگیرد و نبی الهی شود. ظاهرا وزیر شاه بود ولی در باطن یوسف زمام امور را به دست داشت.

بنابراین نصرت و پیروزی پیامبران موقتی نیست.

سید قطب در ادامه به رمز پیروزی عاشورا و تأثیر آن تا به امروز سخن می‌گوید و اینکه حضرت ابا عبداللّه صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلم علی‌رغم اینکه شهید شدند ولی صاحب دو نصرت شدند یکی رسوایی طاغوت و دیگری زنده ماندن عاشورا تا به امروز.

پس علی علیه‌السلام خلیفه خدا بود و شخصیت وی تماما الهی بود. ایشان برای فتح و کشورگشایی نیامده بود ظاهرا پشت صحنه بود ولی مهمترین کارها به دست ایشان بود و یا خود پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلم در مورد امام حسن و حسین علیهم‌السلام می‌فرمایند: (اِبْنای هذان امامان قاما او قَعَدا) (3)یعنی این دو پسر من امام‌اند چه قیام کرده باشند و چه در حال سکوت باشند و به پا نخاسته باشند.

آری علی علیه‌السلام امام بود اگرچه 25 سال پس از وفات پیامبر خلیفه شد. مقام خلافت ایشان چیزی نبود که توسط شورای اهل حل و عقد گرفته و یا داده شود. آنچه منصوب از جانب خدا باشد هیچ گاه با ظواهر امور از بین نمی‌رود و این است معنی خلافت به نص که شیعه بر آن قایل است و لذا می‌بینیم که حضرت در طول این سالها دست به اقدامات بسیار

1- سوره آل عمران، آیه 67.
2- سوره حج / آیه 78.
3- بحارالانوار، ج 1، ص 306، ارشاد مفید، ص 181.