شیعه‌شناسی صفحه 6

درس نخست

شیعه از منظر قرآن و حدیث

شیعه در لغت به معنای پیرو است. در قرآن کریم آمده که: «و انّ مِنْ شیعَتِهِ لاَبراهیم». (1) یعنی یکی از پیروان حضرت نوح، ابراهیم است.

شیعه در اصطلاح به جماعتی از مسلمین گفته می‌شود که معتقدند پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلم پیش از درگذشت خود، جانشین خویش و خلیفه مسلمین را در مناسبتهای متعددی از جمله در روز هجدهم ذی‌الحجة، سال دهم هجری که به روز «غدیر خم» معروف است در یک اجتماع بزرگ معین فرمودند و او را به عنوان مرجع سیاسی، علمی و دینی پس از خود تعیین نمودند.

اینان که از همان ابتدا به مرجعیت علی علیه‌السلام اعتقاد داشتند به شیعه علی علیه‌السلام نیز نام گرفتند که عبارتند از جمعی از بزرگان صحابه همچون: سلمان، ابوذر، مقداد، جناب بن ارت و . . .

البته طبق برخی روایات نبوی که حتی در منابع برادران اهل سنّت نیز موجود است این لقب را پیامبر صلی‌الله‌علیه‌و‌آله‌وسلم در حال حیات خود به پیروان امیر مؤمنان عطا نمودند:

«والذی نفسی بیده، انَّ هذا و شیعته لهم الفائزون یوم القیامة». (2)