شیعه‌شناسی صفحه 77

2) حبیب بن ابی ثابت ابو یحیی بن قیس کوفی (متوفی 119 ه . ق) .

3) فخول بن راشد نحوی (متوفی 141 ه . ق) .

4) اسماعیل بن عبد الرحمان کوفی (متوفی 127 ه . ق) .

5) عدی بن ثابت انصاری (متوفی 116 ه . ق) .

6) شیخ اجلح کندی (متوفی 145 ه . ق)

برخی از علما مثل شیخ محمد عبده در تفسیر آیه «و لا ینال عهدی الظالمین» بیان می‌کند که ابوحینفه اعتقاد داشت امامت مخصوص علویان است. (1)

بیشترین پیروان در میان مذاهب اربعه مربوط به حنفیان است و مذهب غالب عراق در دوران عثمانی بوده. و در مصر، سوریه، پاکستان، ترکستان و آسیای میانه، چین، آمریکای جنوبی و بلوچستان و ترکمن صحرا و قسمتی از خراسان ایران پیرو مکتب حنفی هستند. پس از قرآن و حدیث توصیه زیادی بر قیاس، عرف و شرع مَنْ قبلنا دارند.

مشهورترین شاگردان ابوحنیفه عبارتند از:

1ـ ابویوسف که قاضی‌القاضات بوده ونخستین کسی بود که روحانیان را به لباس مخصوص مزین کرد.

2ـ محمدبن حسن شیبانی (متوفی 189 ه . ق) در زمان ابویوسف ریاست فقه را برعهده داشته است.

3ـ ابوهُذیل (متوفی 158 ه . ق) : در مذهب او رأی و قیاس غلبه دارد.

4ـ حسن‌بن زیاد: وی به روایت بیشتر اهمیت داده است.

لازم به ذکرست که بسیاری از فتاوای ابوحنیفه توسط ابویوسف و شیبانی تغییر کرده و علمای مدینه شیبانی را جزو اصحاب الحدیث برشمرده‌اند.

مهمترین کتاب‌های حنفیان عبارتند از: