شیعه‌شناسی صفحه 94

عمر هم نقل شده که وی هم در اذان این ذکر را می‌گفت. (1)

3ـ در مسأله وضو:

در مسأله وضو یک اختلاف در نحوه شستن دست است که ناشی از نوع برداشت ما از آیه «فَاغْسِلوا وُجُوهَکُم وَ اَیْدیَکُم إلی المَرافِق» می‌باشد.

یعنی تا مرفق و اهل سنت می‌گوید بهترست که از انگشتان تا مرفق را بشوییم. در عین حال بسیاری از علمای فریقین می‌گویند که: (الی) به معنی (مع) می‌باشد و این حرف می‌خواهد حدود را معین کند نه انتها را و اگر آیه در مقام بیان انتها حد شستن بود می‌بایست آیه می‌فرمود: «مِن المصابعِ الی المرافق».

سید مرتضی در این مورد می‌گوید: اگر کسی از انگشتان شروع کند و به مرفق ختم کند وضویش اشکالی ندارد چون در هر حال عمل به آیه کرده و خدا فرموده که دست‌ها را بشویید ولی نگفته که از کجا شروع کنید و به کجا ختم کنید. ولی قول جمهور فقهای امامیه شستن از بالا به پایین است. در عین حال بسیاری از فقهای اهل سنت هم شستن دست از بالا به پایین را باطل نمی‌دانند.

4ـ شستن پاها:

شستن پاها و اینکه بایستی شست و یا مسح کرد. در آیه شریفه قرآن این چنین آمده است: صلی‌الله‌علیه‌و‌سلم یا ایها الذین آمنو اذا قُمْتُم الی الصلوة فاغسلوا وجوهَکم و ایدیَکم الی المرافق وامسحوا بِروسِکم و ارجُلَکم الی الکعبِین». (2)

اینجا اختلافی که حاصل شده و در اثر آن گروهی پا را می‌شویند و گروهی مسح می‌کنند ناشی از نوع قرائت کلمه (ارجلکم) می‌باشد که بعضی به نصب و بعضی به جر