شیعه‌شناسی صفحه 95

خوانده‌اند و ظاهر آیه این است که اگر ارجلکم به جر باشد باید همراه با سر مسح کرد ولی ظاهر آیه که نصب ارجلکم است عطف آن را بر غسل وجوه و ایدی می‌داند منتها شیعیان دو استدلال نحوی در این زمینه دارند که طی آن ظاهر آیه به دلایل زیر متصل است:

الف ـ عطف ارجلکم بنابر محل است و به روسکم برمی‌گردد و دیگر اینکه عطف ارجلکم بر وجوهکم و ایدیکم عطف دور و غریب است.

ب ـ در هر صورت علاوه بر مسایل نحوی شیعیان دلایلی هم برای خود دارند که ناشی از سنت است و ثابت می‌کنند که حضرت رسول هم پای خود را مسح می‌کرده بطور کلی مذاهب اسلامی هر یک در این زمینه برای خود دلایلی دارند که در مجموع به 17 دلیل می‌رسد. (1)

ج ـ شیخ الازهر مصر می‌گوید: آن کسی که طبق آیات قرآن و روایات به این مطلب رسیده است که پای را باید شست و نیز آن کس که طبق آیات و روایات به این مطلب رسیده است که پای را باید مسح کرد هیچ یک کار خطایی نکرده‌اند، چون خلاف نصّ صریح قرآن عمل نکرده‌اند. طبق روایات اهل بیت علیه‌السلام پای را باید مسح کرد و فرموده‌اند که (الغسل للنظافة) شستن پا برای نظافت است و لذا براساس روایات موجود در وسایل الشیعه از حضرت علی علیه‌السلام حضرت قبل، بعد و یا احیانا در اثناء وضو پای خود را می‌شستند منتها از باب نظافت و عمل به تکلیف شرعی را مسح پا می‌دانستند و لذا این بدان معنی نیست که با پای آلوده و با بوی بد وارد مسجد شویم همچنانی که قبل از وضو به شستن و نظافت دست‌ها می‌پردازیم.