آیین ما (اصل الشیعه) صفحه 100

جمع آوری نماییم.(1)

بنابراین هنگامی که شخص بنیانگذار اسلام صلی الله علیه و آله کراراً در سخنان خود از «شیعه» علی بن ابیطاب علیه السلام نام می برد و می گوید: آنها در روز قیامت در امانند، رستگارانند، از خداوند راضی اند، و خدا هم از آنها راضی است، و در این هم تردید نیست که تمام کسانی که پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله را به عنوان فرستاده خدا می شناسند و به مقام نبوّت او ایمان دارند و می دانند سخنی از روی هوا و هوس نمی گوید «وَمَا یَنْطِقُ عَنِ الْهَوَی إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَی (2) به این گفته ها ایمان خواهند داشت.

شیعه به چه کسانی گفته می شد؟

در ضمن به خوبی از این احادیث استفاده می شود که این امتیاز (تشیّع) مخصوص جمعی از یاران پیغمبر صلی الله علیه و آله بوده نه همه، و این احادیث ناظر به حال آنهاست؛ بنابراین کسانی که معنای حقیقی آن را رها کرده و طوری آن را تفسیر کرده اند که شامل همه یاران پیغمبر صلی الله علیه و آله می شود به عمق معنای احادیث نرسیده اند.

توضیح اینکه: از اخبار و تواریخ بر می آید که در زمان پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله عده قابل توجهی از صحابه، از خواص علی علیه السلام و همراهان او بودند و او را امام