آیین ما (اصل الشیعه) صفحه 105

این زحمت را از دوش ما بر می دارد و با مراجعه به آنها حقیقت کاملًا آفتابی می شود.

از جمله عالم بزرگوار «سیّد حامد حسین» هندی کتابی در این زمینه تألیف کرده که آن را «عبقات الانوار» نامیده است. این کتاب بیش از ده جلد است که هر جلد آن تقریباً به اندازه کتاب «صحیح بخاری» می باشد. وی در این کتاب اسناد احادیث مزبور را از طرق معتبره اهل سنّت ذکر کرده، و دلالت آنها را بر مقصود کاملًا تشریح نموده است.

این دانشمند یکی از هزاران نفر است که قبل یا بعد از او در این باره بحث نموده، و دست به تألیف زده اند.

عوامل گسترش تشیّع پس از پیامبر صلی الله علیه و آله

اشاره

پس از رحلت پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله عدّه ای از صحابه تصمیم گرفتند خلافت را از علی علیه السلام بگردانند، به بهانه اینکه سن آن حضرت کم است و یا اینکه قریش میل ندارند «نبوّت» و «خلافت» هر دو در خاندان «بنی هاشم» باشد، مثل اینکه تصور می کردند اختیار «نبوّت و خلافت» به دست آنهاست، و به هر کس بخواهند می توانند ببخشند! یا به علل دیگر که فعلًا کاری به آن نداریم.

در این موقع علی علیه السلام از بیعت کردن با خلیفه وقت خودداری نمود، و این حقیقتی است که هر دو مذهب (شیعه و سنی) بر آن اتّفاق نظر دارند، حتی در «صحیح بخاری» در باب «غزوه خیبر» نقل شده که آن حضرت بیعت نکرد مگر پس از گذشتن شش ماه (1)، عدّه ای از بزرگان صحابه و یاران بافضیلت پیغمبر صلی الله علیه و آله مانند «عمّار» و «مقداد» و «زبیر» و جمعی دیگر نیز از وی پیروی کرده، و از بیعت