آیین ما (اصل الشیعه) صفحه 109

پرسیدم این غذا چیست؟ گفت روده های مرغابی است که از مغز سر (گوسفند) پر کرده اند و سپس در روغن پسته سرخ نموده و شکر بر آن پاشیده اند!

من گریه کردم، گفت چرا گریه می کنی؟!

گفتم: به یاد زندگی علی علیه السلام افتادم.

فراموش نمی کنم یک روز نزد او بودم، هنگامی که موقع غذا خوردن وافطار فرا رسید به من پیشنهاد کرد نزد او بمانم، کیسه چرمی مهرکرده ای پیش او آوردند. پرسیدم در این کیسه چیست؟ فرمود: سویق جو است.(1)

گفتم: چرا آن را مهر کرده اید؟ می ترسید از آن بردارند یا مایل نیستید کسی از آن بخورد؟! فرمود: هیچ کدام. من می ترسم فرزندانم حسن و حسین علیهما السلام آنها را با روغن، یا زیت بیالایند!

گفتم: مگر حرام است یا امیرالمؤمنین؟!

فرمود: نه، حرام نیست، ولی بر پیشوایان و زمامداران حق، لازم است خود را در شمار محروم ترین مردم قرار دهند، تا فقر و پریشانی، بینوایان را فشار و شکنجه ندهد! هنگامی که سخن به اینجا رسید معاویه گفت:

کسی را نام بردی که هیچ کس نمی تواند فضیلت او را انکار نماید!».(2)