آیین ما (اصل الشیعه) صفحه 124

ما، در این تقسیم از آیه زیر الهام گرفته ایم: «قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُلْ لَّمْ تُؤْمِنُوا وَلَکِنْ قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا یَدْخُلِ الْإِیمَانُ فِی قُلُوبِکُمْ»؛ اعراب بادیه نشین گفتند ایمان آورده ایم، بگو شما ایمان نیاورده اید، ولی بگویید اسلام آورده ایم، هنوز ایمان وارد قلوب شما نشده است».(1) سپس در جمله بعد اضافه می فرمایند: «إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِینَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ یَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ أُوْلَئِکَ هُمُ الصَّادِقُونَ»؛ مؤمنان (واقعی) تنها کسانی هستند که به خدا و پیامبرش ایمان آورده اند سپس شک و تردیدی به خود راه نداده، و با اموال و جانهای خود در راه خدا جهاد کرده اند، آنها راستگویانند».(2)

یعنی ایمان تنها گفتار نیست، گفتار است و یقین و عمل!

این چهار اصل، یعنی توحید و نبوّت و معاد و عمل به ارکان دین، اصول اسلام و ایمان (به معنای خاص خود) در نزد عموم مسلمانان می باشد.

امتیاز شیعه

اشاره

ولی شیعه، اصل پنجمی به این اصول «چهار گانه» افزوده، و آن اعتقاد به «امامت» می باشد.

شیعه معتقد است که «امامت» مانند «نبوّت» یک نوع منصب الهی است، همان طور که خدا هر که را بخواهد برای منصب نبوّت انتخاب می کند و معجزاتی که به منزله پیام و نص الهی است در اختیار او می گذارد، «وَرَبُّکَ یَخْلُقُ مَا یَشَاءُ وَیَخْتَارُ مَا کَانَ لَهُمُ الْخِیَرَهُ»؛ پروردگار تو هر چه بخواهد می آفریند، و هر