آیین ما (اصل الشیعه) صفحه 125

چه بخواهد بر می گزیند، آنان (در برابر او) اختیاری ندارند»(1)، همچنین خدا هر کس را بخواهد برای منصب امامت بر می گزیند و به پیامبرش دستور معرفی او را به مردم می دهد؛ او تمام وظایفی را که پیغمبر به عهده دارد به عهده خواهد داشت، با این تفاوت که به امام وحی نمی شود، بلکه او احکام خدا را از طریق پیغمبر به تأییدات الهی دریافت می دارد.

بنابراین «پیغمبر» مبلّغ خداست و «امام» مبلّغ پیامبر می باشد.

شیعه امامان را دوازده نفر می داند که هر کدام امام بعد از خود را صریحاً معرفی نموده است. شیعه معتقد است امام مانند پیغمبر باید از گناه و اشتباه معصوم و پاک باشد، وگرنه اعتمادی به گفتار و اعمال او نخواهد بود و نمی توان سخنان او را به عنوان سخن خدا و پیغمبر پذیرفت و یا اعمال او را سرمشق قرار داد.(2)

آیه شریفه زیر نیز صریحاً در لزوم عصمت امام است: «إِنِّی جَاعِلُکَ لِلنَّاسِ إِمَاماً قَالَ وَمِنْ ذُرِّیَّتِی قَالَ لَایَنَالُ عَهْدِی الظَّالِمِینَ»؛ خداوند به او فرمود: من تو را امام و پیشوای مردم قرار دادم. ابراهیم گفت: از دودمان من (نیز امامانی قرار بده) خداوند فرمود: پیمان من، به ستمکاران نمی رسد (مگر آنها که شایسته اند)».(3)

و نیز شیعه معتقد است امام باید از تمام مردم زمان خود در تمام علوم و فضایل و دانشها برتر باشد؛ زیرا منظور و هدف از نصب امام تکمیل نوع بشر و تهذیب جامعه انسانیّت به وسیله علم وعمل صالح است: «هُوَ الَّذِی بَعَثَ فِی

1- سوره قصص، آیه 68
2- گرچه بسیاری از دانشمندان و بزرگان علمای شیعه دلیل لزوم معصوم بودن پیغمبر و امام را همین مسأله« جلب اعتماد و اطمینان» ذکر کرده اند و البتّه دلیل مزبور دلیل صحیح و درستی است اما ما در کتاب« رهبران بزرگ» دلیل جالبتری برای این مسأله از طریق« ایمان و علم پیامبر و امام» و اینکه عصمت مولود مقام ایمان و علم آنها به اسرار احکام است، ذکر کرده ایم شرح کامل این دلیل و دلیل اوّل را می توانید در کتاب مزبور مطالعه کنید
3- سوره بقره، آیه 124