آیین ما (اصل الشیعه) صفحه 168

صفحه 168

غیر از این سه موضوع، اختلافی میان امامیه و سایر مسلمین در اصول بحثهای فقهی وجود ندارد(1) و اگر اختلافی هست در «فروع» فقهی است. مثلًا ممکن است امامیه چیزی را واجب بدانند و دیگران واجب ندانند و بالعکس، البتّه نظیر این اختلافات در میان خود دانشمندان اهل سنّت یا در میان دانشمندان شیعه نیز وجود دارد که منشأ همه آنها یکی است و آن اختلاف در اجتهاد افراد با یکدیگر می باشد.

نکته دیگری که در اینجا ذکر آن لازم است اینکه «مجتهد» از نظر شیعه به کسی گفته می شود که پس از بررسی ها و مطالعات فراوان در ادله احکام شرع دارای ملکه اجتهاد گردد یعنی یک نیروی علمی پیدا کند که بتواند به وسیله آن احکام شرع را از روی مدارک و ادله استنباط نماید.

چنین کسی می تواند به اجتهادات و نظرات خود در مسائل شرعی عمل کند، ولی تنها این مقدار برای تقلید و پیروی دیگران از او کافی نیست، بلکه موضوع


1- علاوه بر این« اجتهاد» که در میان ما و دانشمندان اهل سنّت یک فرق اصولی و اساسی دارد، زیرا« اجتهاد» از نظر ما، همان استخراج احکام شرع از مدارک مختلف: قرآن، اخبار، دلیل عقل، و اجماع است، ولی اجتهاد از نظر فقهای اهل سنّت شبیه یک نوع قانونگذاری است. توضیح اینکه: آنها در مسایلی که خالی از نص است و حکمی در قرآن و سنّت پیامبر صلی الله علیه و آله درباره آن وجود ندارد، می نشینند و با در نظر گرفتن مصالح و مفاسد موضوع و با توجه به مذاق شارع مقدس در موارد دیگر حکمی جعل می کنند و قانونی وضع می نمایند( چون معتقدند در این گونه موارد حکمی در واقع نیست و به ما واگذار شده است)! آنها این کار را اجتهاد می نامند، ولی ناگفته پیداست مفهوم چنین اجتهادی قبل از هر چیز ناتمام بودن قوانین دینی از نظر احکام مورد نیاز امّت است، و شیعه با این عقیده موافق نیست و معتقد است در اسلام برای هر واقعه ای حکمی وجود دارد که به صورت قواعد کلیه یا به طور خصوصی پیش بینی شده است. شرح بیشتر درباره این موضوع از حوصله این مقال بیرون می باشد
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه