آیین ما (اصل الشیعه) صفحه 189

طرفینی هست که جنبه مالی ندارد اگر چه ممکن است متضمن یک حق مالی نیز باشد، مانند «ازدواج» که هدف اصلی آن حفظ نسل و نظم خانواده و بقای نوع انسانی است.

ازدواج از نظر شیعه بر دو نوع است: ازدواج دائم و ازدواج موقت؛ نوع اوّل مورد اتّفاق عموم مسلمانان می باشد، ولی نوع دوم یعنی «ازدواج محدود و موقت» که گاهی از آن به «متعه» نیز تعبیر می شود و آیه صریح قرآن مجید گواه مشروعیت آن است: «فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ»؛ زنانی را که متعه (/ ازدواج موقت می کنید واجب است مهر آنها را بپردازید».(1)

شیعه می گوید همان طور که در آغاز اسلام این نوع ازدواج، مشروع بوده، الآن هم مشروع است، و تا ابد هم مشروع خواهد بود. ولی همواره یک کشمکش دامنه دار در این میان و دیگران بر سر این وجود داشته و تاریخچه این نزاع به زمان یاران پیغمبر صلی الله علیه و آله می رسد.

از آنجا که این مسأله از جهاتی واجد اهمیّت است بد نیست کمی مشروح تر درباره آن بحث و گفتگو کنیم و گوشه ای از حقایق مربوط به آن را برای روشن ساختن افکار همه برادران مسلمان تشریح نماییم.

ازدواج موقّت از نظر شیعه

یکی از مسائل غیر قابل انکاری که هر کس کمترین سر و کاری با قوانین و احکام داشته باشد در آن تردید نمی کند که نکاح متعه (ازدواج موقت) یعنی عقدی که زمان محدود و معینی دارد، از طرف شخص پیامبر اسلام تشریع و تجویز شده، و جمعی از یاران پیغمبر صلی الله علیه و آله در زمان حیات آن حضرت و بعد از