آیین ما (اصل الشیعه) صفحه 198

نسخ حکم متعه مردود است

بدیهی است با این وضع که تشریح شد کمترین اعتمادی به گفتگوهایی که در مورد نسخ آیه می شود باقی نمی ماند و افسانه نسخ از جهاتی مردود است:

1. نسخ آیات به خبر واحد (خبر غیر متواتر) جایز نیست.

2. اخباری که ادعا می شود دلیل بر نسخ آیه است معارض با اخبار دیگری می باشد که صریحاً وقوع نسخ را در این آیه نفی می کند، تعداد این اخبار زیاد و از طرف اهل سنّت نقل شده است.

3. از احادیث متعددی که در کتابهای معروف اهل سنّت آمده به خوبی استفاده می شود که این حکم در زمان پیغمبر صلی الله علیه و آله و حتی در زمان خلیفه اوّل به قوت خود باقی بوده و تنها خلیفه دوم با آن مخالفت ورزیده است.(1) از جمله «بخاری» در صحیح خود چنین می گوید:

«ابورجاء از عمران بن حصین نقل می کند که آیه متعه در قرآن نازل گردیده و ما به این آیه با پیغمبر صلی الله علیه و آله عمل کردیم و آیه ای بر تحریم آن نازل نشد، و پیغمبر صلی الله علیه و آله هم از آن نهی نکرد تا از دنیا رفت، سپس کسی به رأی خود چیزی در این باره گفت ... می گویند این شخص «عمر» بوده است»(2) (پایان حدیث بخاری).

مسلم نیز به سند خود از عطا نقل می کند که: «جابر بن عبداللَّه انصاری برای عمره به مکه آمده بود، ما در منزلش به دیدن او رفتیم، حاضرین سؤالاتی از او کردند سپس از «متعه» پرسیدند، گفت: بله، ما در زمان پیغمبر صلی الله علیه و آله متعه کردیم و حتی در زمان ابوبکر و عمر نیز به این حکم عمل نمودیم».(3)

باز در «صحیح مسلم» در حدیث دیگری از جابر چنین نقل شده: «در زمان

1- ر. ک: الغدیر، ج 3، ص 332. علّامه امینی( ره) 25 حدیث از کتب صحاح و مسندها نقل کرده است که« ازدواج موقت» در شرع اسلام، حلال و در عصر رسول خدا صلی الله علیه و آله و خلیفه اوّل و مقداری از عصر خلیفه ثانی معمول بوده، پس عمر در اواخر عمر خود از آن نهی کرده است
2- صحیح بخاری، ج 5، ص 158
3- صحیح مسلم، ج 4، ص 131