آیین ما (اصل الشیعه) صفحه 199

رسول خدا صلی الله علیه و آله ما با مهر مختصری ... برای چند روز متعه می کردیم، و در زمان ابوبکر نیز همین طور تا اینکه عمر در جریان عمرو بن حریث از آن نهی کرد».(1)

و نیز در همان کتاب از «ابو نضره» نقل شده که می گفت: نزد جابر بن عبداللَّه بودم و به او گفتم «عبداللَّه بن عباس» و «عبداللَّه بن زبیر» درباره «متعه زنان» و «متعه حج» (نکاح موقت، و حج تمتع که یکی از اقسام حج است) با هم اختلاف کرده اند، جابر گفت: ما این هر دو را با پیغمبر صلی الله علیه و آله انجام دادیم، بعداً عمر از هر دو نهی کرد ما هم دیگر تکرار ننمودیم!(2)

ولی ناگفته پیداست که خودداری جابر از این موضوع تنها از ترس «خلیفه» بوده زیرا او حد زنا را در مورد متعه اجرا می کرد و مرتکبین را سنگباران می نمود!

راستی اگر ما همین کتاب صحیح مسلم را با دقت مطالعه کنیم و احادیثی را که در این باب در نفی و اثبات متعه نقل کرده با موشکافی مورد بررسی قرار دهیم مطالب عجیبی مشاهده خواهیم کرد:

«جهنی» می گوید: پیغمبر صلی الله علیه و آله در سال فتح مکه، هنگامی که وارد مکه شدیم به ما دستور متعه داد ولی هنوز بیرون نیامده بودیم که ما را نهی کرد!(3)

گاهی می گویند پیغمبر صلی الله علیه و آله این حکم را نسخ فرموده، زمانی می گویند این حکم در زمان پیغمبر صلی الله علیه و آله و خلیفه اوّل بوده، و عمر آن را نسخ نموده، گاهی به علی علیه السلام نسبت می دهند که آن حضرت چندین مرتبه به ابن عباس اعتراض کرده، و او را از متعه بازداشت و این اعتراض مکرر سبب شد ابن عباس در عقیده خود در مورد جواز متعه تجدید نظر نماید و از آن برگردد!(4)

با اینکه از «عبداللَّه بن زبیر» نقل می کنند که روزی در مکه برخاست و گفت:

1- صحیح مسلم، ج 4، ص 131
2- همان مدرک
3- همان مدرک
4- المصنف، ج 7، ص 501؛ الکشاف، ج 1، ص 519