آیین ما (اصل الشیعه) صفحه 20

مرد بزرگی که سرچشمه تحول عظیمی شد

پیشگویی عجیب!

او در سال 1294 هجری قمری در نجف اشرف مهد علم و فضیلت چشم به دنیا گشود؛ نام او را «محمّد حسین» نهادند. شاعر معروف و زبردست نجف ماده تاریخ ولادت او را در شعر زیبای خود چنین سرود:

وَبَشَّرَ الشَّرْعُ مُذْ أَرَّخُوا«سَتُثْنی وَسائِدُهُ لِلْحُسَیْنِ»!

«یعنی هنگامی که تاریخ او را می گذاردند شرع اسلام بشارت داده شده که به زودی و ساده آن برای حسین (کاشف الغطا) چیده خواهد شد».

این شعر هنگامی سروده شد که کاشف الغطا هنوز در اوایل عمر بود و مدارج ترقی را طی نکرده بود، ولی این پیشگویی بر زبان این شاعر با صفا جاری شد و چیزی نگذشت که از سرآمد زمان خود و از بزرگترین شخصیتهای علمی و اجتماعی جهان اسلام گردید؛ چه پیشگویی صادقی؟!.

او به حق شایسته چنان مقامی بود، چرا که او قبل از هر چیز از خانواده ای برخاست که همچون یک باغ پر ثمر شاخه های نیرومند و پر برگ خود را سالها بر سر مسلمین افکنده بود، خانواده بزرگی که تاریخچه حیات آنان دوش به دوش، تاریخ پر افتخار نجف پیش می رفت و بیش از یکصد وهشتاد سال یعنی از آن زمان که جدّ اعلای آنها «شیخ خضر بن یحیی از شهر کوچک «جناجه» در جنوب «حله» به نجف اشرف آمد، زعامت و رهبری یک جنبش عظیم دینی را به