آیین ما (اصل الشیعه) صفحه 202

نکته بوده است، آری تنها یک نکته، و آن این است که: خلیفه دوم به عقیده خود روی مصالح خاصی که اوضاع و احوال آن محیط و آن روز ایجاب می کرد نکاح موقت را تحریم نمود، و این تحریم «تحریم قانونی و عرفی» بود نه تحریم شرعی و دینی ولذا این جمله به طور متواتر از اوّل نقل شده است:

«مُتْعَتَانِ کَانَتَا علی عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ وَأنَا احَرِّمُهُما وَاعَاقِبُ عَلَیْهِما

؛ در دوران رسول خدا صلی الله علیه و آله دو «متعه» حلال بود و من آنها را تحریم می کنم و هر کس مخالفت کند مجازات خواهم نمود متعه حج «حج تمتع» و متعه زنان».(1)

همان طور که ملاحظه می شود خلیفه دوم تحریم را به پیغمبر صلی الله علیه و آله نسبت نداده، بلکه می گوید: من آن را تحریم می کنم و بر مخالفت آن کیفر می دهم، نمی گوید خدا کیفر می دهد.

چرا؟ زیرا از شخصی مانند خلیفه دوم که در اجرای حدود و مقررات اسلامی اصرار و شدت نشان می داد بسیار بعید به نظر می رسید که حلال خدا را حرام کند یا چیزی را که جزء احکام اسلام نیست در آن وارد نماید، چه اینکه او می دانست

«حَلَالُ مُحَمَّدٍ حَلَالٌ إلی یَوْمِ الْقِیَامَهِ وَحَرَامُهُ حَرَامٌ إلی یَوْمِ الْقِیَامَهِ

؛ حلال پیغمبر اسلام تا دامنه قیامت حلال است و حرام او تا دامنه قیامت حرام است».(2)

او می دانست خداوند درباره پیامبرش فرموده: «وَلَوْ تَقَوَّلَ عَلَیْنَا بَعْضَ الْأَقَاوِیلِ* لَأَخَذْنَا مِنْهُ بِالْیَمِینِ* ثُمَّ لَقَطَعْنَا مِنْهُ الْوَتِینَ* فَمَا مِنْکُمْ مِّنْ أَحَدٍ عَنْهُ حَاجِزِینَ»(3)؛ ما او را با قدرت می گرفتیم سپس رگ قلبش را قطع می کردیم و هیچ کس از شما نمی توانست از (مجازات) او مانع شود». بنابراین حتماً مقصودش یک نوع

1- سنن الکبری بیهقی، ج 7، ص 206؛ شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 1، ص 182 و ج 12، ص 251؛ زادالمعاد، ج 3، ص 463؛ مبسوط سرخسی، ج 4، ص 27؛ کنزالعرفان، ج 2، ص 158
2- کافی، ج 1، ص 58، ح 19؛ وسائل الشیعه، ج 30، ص 196؛ فصول المهمه حر عاملی، ص 643
3- الحاقه، آیه 44- / 47