آیین ما (اصل الشیعه) صفحه 213

صفحه 213

آیا ازدواج موقت جز یک «پیمان دو جانبه زناشویی» منتها برای مدت معین، با رعایت تمام شرایط، چیز دیگری هست؟ و آیا این پیمان دو جانبه با سایر قراردادها و پیمانها از نظر حقوقی تفاوتی دارد؟!

این، نهایت بی انصافی است که انسان قضاوت نسنجیده ای درباره موضوعی که یک وسیله مؤثری برای مبارزه با فساد اجتماعی است (چنانکه خواهد آمد) بنماید و آن را طور دیگری جلوه دهد.

مگر نه این است که در ازدواج موقت طرفین با رضایت کامل و آزادی اراده و اختیار و بدون هیچ گونه اجبار اقدام به بستن این قرارداد دوجانبه می نمایند؟

با این حال آیا نام ازدواج موقت را «یک جور جواز شرعی آدم فروشی» گذاردن ناشی از بی اطلاعی یا سوءنیّت یا هر دو نیست؟

آیا اگر ما جلوی این قانون را که اجرای صحیح آن می تواند فحشا را به مقدار قابل توجهی از بین ببرد بگیریم، و به جای آن بساط ننگین «روسپی گری» را پهن کنیم خدمتی به جنس زن کرده و او را از اسارت و بردگی نجات داده ایم؟

نکته جالب توجه اینکه در مورد تعبیر به «اجاره دادن زن» که عدّه ای از مخالفان ما روی آن تکیه کرده اند، طبق تصریح فقهای ما اگر صیغه عقد متعه را به لفظ اجاره بخوانند یعنی زن بگوید اجرتک نفسی (خودم را به تو اجاره دادم ...) باطل است، و از این موضوع به خوبی روشن می شود که روح عقد ازدواج موقت با روح اجاره کاملًا مباینت دارد به دلیل اینکه اجرای عقد با لفظ اجاره قطعاً باطل است.

سوء استفاده را نباید به حساب قانون گذارد

ولی در اینجا یک نکته اساسی وجود دارد و آن اینکه با نهایت تأسف

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه