آیین ما (اصل الشیعه) صفحه 258

صفحه 258

حیوان را زنده گیر بیاورند و سر ببرند حلال است.

2. ذبح کردن: سر بریدن حیوان باید شرایط زیر را داشته باشد تا گوشت آن حیوان پاک و حلال گردد: ذبح کننده باید مسلمان یا در حکم اسلام (مانند فرزند نا بالغ مسلمان) باشد؛ ذبح باید در صورت امکان با وسیله ای از جنس «آهن» باشد و در صورت عدم دسترسی به آهن به هر چیز برنده ای که رگهای چهارگانه را ببرد می توان قناعت کرد (رگهای چهارگانه عبارت است از دو شاهرگ که در دو طرف گردن قرار دارد و به ضمیمه «نای» یعنی مجرای ریه و «مری» یعنی مجزای معده، و اطلاق رگ برآنها به اصطلاح از باب تغلیب است).

و نیز لازم است هنگام ذبح «بسم اللَّه» بگوید و رو به قبله باشد.

در مورد «شتر» می توان به جای سر بریدن او را «نحر» کرد (به این ترتیب که کارد یا نیزه را در گلوگاه او فرو می برند).

اگر ذبح حیوان به جهتی ممکن نباشد، مثل اینکه در چاه بیافتد، یا حیوان سرکشی باشد می توان او را به وسیله شمشیر یا امثال آن تسلیم کرد. و اگر با همان ضربات کشته شود حلال است ولی اگر زنده بماند باید آن را ذبح نمود.

حیواناتی که خون جهنده ندارند عموماً حرام هستند مگر «ماهی فلس دار».

یک داستان جالب

«محمّد بن نعمان احول» که او را مؤمن الطاق نیز می گفتند (و از افراد دانشمند و شوخ در میان شاگردان امام صادق علیه السلام بود) نقل می کند که روزی وارد بر ابوحنیفه شدم، دیدم کتابهای فراوانی پیش روی اوست به طوری که میان من و او حایل شده است.

ابوحنیفه: این کتابها را می بینی!

مؤمن الطاق: آری

ابوحنیفه: اینها همه مربوط به احکام طلاق است!

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه