آیین ما (اصل الشیعه) صفحه 279

صفحه 279

فرمان خداست، چنانکه در جریان مأمور شدن ابراهیم به ذبح فرزندش اسماعیل مشاهده می شود.(1)

اصولًا اگر مسأله بدا نبود دعا و شفاعت و صدقه برای رفع گرفتاری و حل مشکلات معنا نداشت، همچنین گریه انبیا و دوستان خدا و شدت خوف آنها موضوعیتی پیدا نمی کرد، چه اینکه آنها حتی برای یک لحظه و یک چشم بر هم زدن قدم در راه مخالفت خدا نگذارده بودند، ولی آنها از حقایقی که در علم مکنون خداست و هیچ کس از آن با خبر نیست وحشت داشتند، نکند جریاناتی پیش بیاید و وضع آنها را دگرگون سازد، این همان علمی است که بدا از آن مایه می گیرد.

ما در جلد اوّل کتاب «الدین والاسلام» شرح گسترده ای درباره «بدا» و مسایلی نظیر آن مانند «قضا و قدر» و «لوح محو و اثبات» ذکر کردیم کسانی که مایل هستند می توانند توضیحات بیشتر در پیرامون این مسائل را از آنجا بخواهند.

تقیّه از نظر شیعه

موضوع دیگری که دست مایه ایراد بر شیعه شده است و آن را یکی از عیب های پیروان مذهب ما شمرده اند مسأله «تقیه» می باشد.

ولی سرچشمه تمام ایراداتی که در این زمینه شده این است که آنها منظور از تقیّه و حقیقت و مورد آن را نفهمیده اند و متأسّفانه در این باره تحقیقی هم نکرده اند، با اینکه اگر در این باره تحقیق کرده بودند، و صبر و حوصله به خرج می دادند، به زودی به این حقیقت واقف می شدند که شیعه در این عقیده تنها نیست، بلکه مسأله تقیّه در جای خود یک حکم قاطع عقلی و موافق فطرت و غرایز انسانی است.


1- دلیل امتحانی بودن آن این است که پس از آنکه حضرت ابراهیم علیه السلام مقدمات را فراهم آورد، خطاب رسید که« قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤیَا». سوره صافات، آیه 105
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه