آیین ما (اصل الشیعه) صفحه 40

کوتاه کردن دست های آلوده

اشتباه نشود معنای اتحاد این نیست که یک دسته، حقوق دسته دیگر را زیر پا بگذارد و آن دسته هم در برابر این ظلم خاموش بنشیند. این از انصاف دور است که اگر مظلومی مطالبه حق خود کند و تقاضای اجرای اصول عدالت نماید به او گفته شود تو داری تفرقه اندازی می کنی!

در چنین موردی وظیفه دیگران این است که ادعای او را مورد بررسی قرار دهند، اگر راست می گوید به یاری او بشتابند و اگر خلاف می گوید او را به اشتباه خود واقف ساخته، و قانع کنند، و اگر در طریق اشتباه خود اصرار می ورزند از طریق نصیحت دوستانه و «مجادله نیکو» آن طور که یک رفیق مهربان درباره دوست خود انجام می دهد، او را متوجه سازند؛ نه اینکه فحش و دشنام به هم بگویند و نسبتهای ناروا به یکدیگر بدهند، و آتش عداوت و دشمنی را میان خود برافروزند. همان آتشی که هر دو طرف، هیزم آن خواهند بود و در آن خواهند سوخت؛ و در نتیجه بیگانگان، آنها را همچون لقمه چرب و شیرینی بلعیده و یا همچون غنیمت بی دردسری به چپاول خواهند پرداخت!

امروز همه مسلمانان- حتی افراد گنگ و کر!- می دانند که در هر منطقه ای از مناطق اسلامی یکی از اژدِهاهای استعمار غربی دهان باز کرده که آن منطقه و آنچه در آن است را بلعد، آیا احساس همین موضوع، برای اتحاد مسلمین، و بر افروختن شعله های غیرت و حماسه در کانون دلهای آنها کافی نیست؟

آیا شدت آن همه دردها، نباید آنها را به سوی اتحاد و از بین بردن کینه ها و حسدها دعوت کند؟ از قدیم گفته اند:

«عِنْدَ الشَّدائِدِ تَذْهَبُ الأَحْقادُ

؛ هنگام هجوم مشکلات کینه ها فراموش می شود!».

چگونه ممکن است مسلمانی به فکر استعمار و استثمار برادر مسلمان خود بیافتد، مگر هر دو از همان روزهای نخست که نیاکان آنها در این سرزمینها می زیستند با یکدیگر شریک نبوده اند؟