آیین ما (اصل الشیعه) صفحه 46

صفحه 46

از صمیم دل در این راه بکوشد نه فقط به صرف گفتن و الفاظ فریبنده بی معنا که معمولًا به منظور حفظ منافع شخصی گفته می شود و امروز در میان ما رایج شده، قناعت جوید.(1)


1- ولی چیزی که بسیار موجب شگفتی است اینکه« سامرا» یک شهر سُنّی نشین است و از آن بهتر اینکه مسجدی که سرداب مقدس در آن واقع شده همیشه در اختیار برادران اهل سنّت بوده و هست و شبانه روز پنج مرتبه در آن نماز می گذارند، و تنها بهره ای که شیعه از آن دارد این است که از آن مسجد عبور کرده و به سرداب مزبور می رود و چند رکعت نماز در آن خوانده و باز می گردد. اگر سخنان نویسنده« الحرکه الفرکیه» و امثال او صحیح بود باید قبل از همه سُنّیان آن شهر که شب و روز در آن مسجد نماز می گذارند، لااقل یک مرتبه چنین منظره ای را ببینند( جالبتر اینکه متولیان سرداب نیز همه سُنّی هستند!) چطور هیچ یک از اینها چنان منظره ای از شیعه ندیدند، ولی آقای دکتر عبداللطیف از فرسنگها فاصله دیده؟! اما اینکه شیعه به این سرداب اهمیّت می دهد دلیلش خیلی روشن است. این سرداب محل عبادت سه نفر از امامان آنها بوده است( امام دهم و یازدهم و دوازدهم) شبها و روزها در آن محل به عبادت و ذکر خدا مشغول بودند؛ درست در آن هنگامی که متوکل عباسی و اطرافیان آلوده او، به شراب خواری و شب زنده داری و عیاشی مشغول بودند. در هر حال مرحوم« کاشف الغطا» با ملاحظه این اوضاع رسماً اظهار یأس و نومیدی می کند و در این اواخر تدریجاً این فکر برای او پیدا می شود که این طرز تفکر بعضی برادران اهل سنّت از قبیل طبیعت ثانوی برای آنها شده و به این سادگی حاضر نیستند در وضع خود تجدید نظر کنند. ولی ما معتقدیم کاشف الغطا با این حال نیز نباید از« وحدت کلمه» مسلمین مأیوس گردد. معظم له باید توجه داشته باشند این عادات و افکاری که طی قرون و اعصار از نسلی به نسلی به وراثت رسیده و در تمام زوایای روح آنها ریشه دوانده به این آسانی تغییر قیافه نمی دهد، آن نیز محتاج به گذشت یک زمان نسبتاً طولانی است، بنابراین باید در اینجا از عامل زمان استفاده کرد و با یک سلسله نوشته ها و کنگره ها و بحثهای منطقی و مستدل که نمونه بارز آن را کاشف الغطا انجام داد افکار را تدریجاً روشن ساخت. به خصوص اینکه قراینی که مایه امیدواری است در گوشه و کنار به چشم می خورد. از همه مهمتر اینکه یکی از بزرگترین شخصیتهای جهان سنّت که ریاست دانشگاه الازهر را به عهده داشت و مفتی اعظم اهل سنّت بود یعنی شیخ محمود شلتوت( 1310- / 1383 ق)( مرجع اعلای عالم تسنّن، شخصیّت اصلاحی قرن حاضر، از سال 1378 ق به عنوان شیخ جامع ازهر و مفتی مصر انتخاب شده بود. وی آثاری داشت از جمله: الدعوه المحمدیّه؛ المرأه فی الاسلام؛ تفسیر القرآن الکریم؛ من توجیهات الاسلام؛ الفتاوی، المقارنه بین المذاهب؛ فقه القرآن و .... درباره او ر. ک: مجله« الاخاء العربیه»، ش 47، ص 45؛ پیشوایان تقریب از معاونت فرهنگی مجمع جهانی تقریب؛ شیخ محمود شلتوت، طلایه دار تقریب، تألیف بی آزار شیرازی؛ شیخ محمود شلتوت، تألیف علی احمدی؛ مشعل اتحاد، ص 130. شایان ذکر است که شبیه همین فتوا را جمعی دیگر از دانشمندان معظّم اهل سنّت داده اند، مانند علّامه بزرگوار مفتی سابق مصر، در جواب نامه دانشمند متواضع آقای خسروشاهی که خداوند هر دوی آنان را برای خدمت به اسلام و مسلمین مزید توفیق عنایت فرماید. ر. ک: تقریب مذاهب، از نظر تا عمل، ص 53؛ فی سبیل الوحده الاسلامیه، ص 62- / 66؛ دفاع عن العقیده والشریعه، ص 257) در این اواخر با آن فتوای تاریخی خود گام برجسته ای به سوی این هدف مقدّس برداشت
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه