آیین ما (اصل الشیعه) صفحه 6

3. داستان مضحک دیگری که در اذهان عدّه ای از عوام اهل سنّت شایع کرده اند و شاید کراراً آن را شنیده باشید این است که می گویند: اینکه شیعه ها بعد از نماز سه مرتبه دستهای خود را بلند می کنند و زیر لب چیزی می گویند، این جمله را تکرار می کنند: خان الامین، خان الامین، خان الامین! یعنی جبرئیل، امین وحی خدا خیانت کرد، زیرا بنا بود فرمان نبوّت را به نام علی بن ابیطالب علیه السلام بیاورد، ولی روی خرده حسابی که با آن حضرت داشت به نام محمد بن عبداللَّه صلی الله علیه و آله برد! بنابراین او در انجام مأموریت خود مرتکب خیانت بزرگی شده است!(1)

خوب ملاحظه می فرمایید سه مرتبه «اللَّه اکبر» گفتن بعد از نماز که مظهر عالی توحید و یگانه پرستی است و با تکان دادن و بالا آوردن دست که نشانه پشت سر انداختن تمام دنیا و غیر خدا در برابر فرمان اوست تکمیل می گردد، چگونه تحریف شده و به چه صورت عجیب و باورنکردنی در آمده است؟!

بدیهی است هنگامی که «امین وحی خدا» در روز روشن دست به یک چنین خیانت بزرگی بزند و منصب نبوّت و خاتمیت را به طور «قاچاقی» به غیر اهلش بسپارد و خدا و خلق خدا را در مقابل عمل انجام شده ای قرار دهد، پیداست که دستگاه چنین خدایی دارای چه حساب و کتابی است، و وعده های قیامت و معاد، تکلیفش روشن خواهد بود!