آیین ما (اصل الشیعه) صفحه 82

صفحه 82

واگر منظور گوینده مسأله شفاعت پیامبر و ائمه علیهم السلام نسبت به بعضی از گنهکاران می باشد، این موضوع دیگری است که به موقع خود تشریح خواهد شد، و شاید مسأله شفاعت به طور اجمال از ضروریات اسلام باشد که تمام فرق اسلامی به آن معتقدند.(1)

گذشته از این، همان گفتار سابق را مجدّداً تکرار می کنیم که به فرض اینکه شیعه چنین اعتقادی درباره گنهکاران مذهب خود داشته باشد و یهود هم چنان اعتقادی درباره پیروان خود داشته باشند، آیا این اتحاد عقیده موجب می شود که کسی بگوید «تشیّع» از «یهودیت» گرفته شده یا آیین یهود در مذهب شیعه خودنمایی نموده است؟!

آیا هیچ عاقلی می تواند بگوید ابوحنیفه فقه خود را از مجوس ها گرفته است، زیرا در بعضی از مسائل نکاح و ازدواج با آنها موافق می باشد(2) به خصوص اینکه اصلًا ایرانی است؟ آیا این گونه سخنان بی اساس اثری جز بر افروختن آتش کینه و عداوت در میان طوایف مسلمین خواهد داشت؟

نویسنده فجرالاسلام سپس اضافه می کند که: «آیین نصرانیّت نیز در تشیّع خودنمایی کرده است، زیرا بعضی از شیعه معتقدند که نسبت امام به خداوند، مانند نسبت مسیح است به خدا»!

اگر احمد امین می خواست اصل امانت را رعایت کند می بایست هدف خود


1- در قرآن مجید موضوع« شفاعت» در آیات متعددی ذکر شده است و با کمال وضوح دلالت بر این موضوع دارد از جمله، آیات زیر است:« مَنْ ذَا الَّذِی یَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ»( بقره، آیه 255). این آیه می رساند که شفاعت به اذن و فرمان خداوند ممکن است.« وَلَا یَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضَی»( انبیاء، آیه 28). از این آیه و آیه« فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَهُ الشَّافِعِینَ»( مدثر، آیه 48) استفاده می شود که شفاعت کنندگانی وجود دارند، تنها شفاعت آنها برای عدّه ای از تبهکاران سودمند نخواهد شد. خلاصه نمی توان باور کرد مسلمانی که به قرآن مجید احترام می گذارد اصل مسأله شفاعت را انکار کند، ولی البتّه شفاعت حد و حدودی و مفهوم خاصی و شرایط معینی دارد که آن هم اجمالًا قابل انکار نیست
2- ر. ک: المبادئ العامه للغته الجعفری، ص 317 و ما بعد
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه