آیین ما (اصل الشیعه) صفحه 87

تحولات این زمان، آنها را به سوی ما کشانیده است کاملًا روشن می گردد، و معلوم می شود، ما هرگز قائل به تناسخ یا حلول و اتحاد و تجسیم نبوده ایم، و هیچ فرد حقیقت جو و آگاهی نمی تواند چنین نسبتهای ناموزونی را به ما بدهد.(1)

خلاصه اینکه اگر منظور احمد امین از شیعه آن فرق منقرض شده و بیگانه از اسلام که شاید امروز در کل عالم اثری از پیروان آنها یافت نشود، بوده باشد؛ ممکن است بگوییم آنها چنان عقایدی را داشته اند. ولی آنها را با «شیعه امامیه» و پیروان این مذهب زنده چه کار؟ آیا چنین نسبتی به آنها یک ظلم آشکار و اشتباه بزرگ نیست؟!

اگر راستی منظور او از شیعه این گروه معروف و بزرگی که میلیونها نفر از مسلمانان جهان را تشکیل می دهند بوده باشد مرتکب خطای بزرگ و غیر قابل بخششی شده و ما از او درخواست دلیل می کنیم، از او می خواهیم که شاهدی بر درستی مدعای خود، از یکی از کتابهای دانشمندان شیعه- اعم از گذشته و حال- بیاورد.

درهر صورت از مجموع این گفتار به خوبی روشن شد که تمام سخنان «فجرالاسلام» درباره شیعه بی اساس و همه ادعای ایشان، بدون مدرک و دلیل است.

ما نمی خواهیم در اینجا کتاب «فجرالاسلام» را از تمام جهات بررسی کنیم، و همه نقاط ضعف و اشتباه و افکار نادرست و سفسطه های نویسنده آن را