آیین ما (اصل الشیعه) صفحه 89

صفحه 89

کسی نزد «جعفر بن سلیمان» آمد و گفت: فلان شخص کافر است!

گفت: به چه دلیل؟

گفت: او خارجی، معتزلی، ناصبی، حروری، جبری و رافضی است! که به «علی بن خطاب» و «عمر بن ابی قحافه» و «عثمان بن ابی طالب» و «ابوبکر بن عفان» دشنام و ناسزا می گوید! و نسبت به «حجاج» که کوفه را بر سر «ابوسفیان» خراب نمود و با حسین بن معاویه در روز قطائف! (گویا منظورش یوم طف یا یوم طائف بوده!) جنگ کرد!! بدگویی می کند.

جعفر بن سلیمان پس از شنیدن این عبارات سراپا اشتباه گفت: «خدا مرگت دهد، نمی دانم بر چه چیز تو رشک ببرم و حسد بورزم؟ آیا بر این علم سرشار تو به انساب یا اطلاعات تو در زمینه ادیان و عقاید و مذاهب»؟!(1)

شیعه و عبداللَّه بن سبأ

اما «عبداللَّه بن سبا» که او را به شیعه می چسبانند، یا شیعه را به او می چسبانند(2)،


1- یکی دیگر از منابع اطّلاعات آنها افسانه ها و شایعاتی است که در افواه عوام مشهور است، آنها بدون اینکه توجه به وضع این افسانه ها و شایعات خرافی کنندو بدانند اینها به پشیزی نمی ارزد، در کتابهای خود نوشته اند، مثلًا این مطلب مضحک که در کتابهای عدّه ای دیده می شود که شیعه هر صبح و شام در برابر سرداب سامرا( محل عبادت چند نفر از امامان) جمع می شوند و فریاد می زنند ای امام ما بیرون بیا! ... یکی از این افسانه هاست که امروزه هر فرد شیعه ای به آن می خندد و مدرکی جز افواه عوام( آن هم بعضی از افرادی که در نقاط دوردست از شیعه زندگی دارند) ندارد
2- این اتهام در کتاب های بسیاری آمده است: ر. ک: الشیعه والسنه، تألیف رشید رضا، ص 4- / 6( به نقل ازعبداللَّه بن سبأ، ترجمه فهری زنجانی، ج 2، ص 47)؛ پرتو اسلام، ص 302؛ شهسوار اسلام، از گابریل دانگیری، ترجمه کاظم عمادی، ج 5، ص 273؛ مجله الازهر شماره بعد به سرمقاله احمد عرفات قاضی؛ الموسوعه المیسّره فی الادیان والمذاهب المعاصره، چاپ سعودی؛ نشأه الفکر الفلسفی فی الاسلام، ص 18 از علی سامی النشار والمذاهب الاسلامیه. شماری از مستشرقان هم طرفدار این تهمتند. نیز ر. ک: النشأه التشیع، ص 50 و 51؛ الامام الصادق والمذاهب الاربعه، ج 6، ص 456- / 460؛ بحوث فی الملل والنحل، ج 6، ص 127 و 128
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه