نور هدایت : در نقد کتاب آن گاه که صحابه را شناختم صفحه 123

همچنین حضرت صادق (ع) به «فضیل» فرمود: «ای فضیل، عمویم زید چه کرد؟» فضیل گوید: «گریه راه گلویم را گرفت» . حضرت فرمود: «او را کشتند؟ « عرض کردم: «آری، به خدا سوگند او را کشتند» . فرمود: «بعد او را به دار آویختند؟» عرض کردم: «آری، به خدا سوگند که او را به دار آویختند» . حضرت صادق (ع) شروع کرد به گریستن و اشک های حضرت بر دو طرف صورت مثل دانه های مروارید سرازیر بود. سپس فرمود: «ای فضیل، آیا با عمویم در جنگ با اهل شام حضور داشتی؟» عرض کردم: «آری» . فرمود: «چند نفر از آنها را کشتی؟» گفتم: «شش نفر» . فرمود: «در خون اینان تردید داری؟» عرض کردم: «اگر تردید داشتم که نمی کشتم» . فرمود:

خداوند مرا در آن خون ها شریک گرداند. به خدا سوگند عمویم زید و اصحاب او از شهیدان بودند و با شهادت رفتند؛ همان گونه که علی بن ابی طالب و اصحاب او رفتند. (1)

بنابراین امام صادق (ع) قیام زید را تأیید کرد. البته حضرت، قیام را واجب نمی دانست؛ زیرا می دانست که موفق نخواهد شد.

امامت حضرت سجاد (ع)

اما اینکه نویسنده گفته است: حضرت زین العابدین خود را از امامت کنار کشیده بود، سخنی بسیار ضعیف و سست است و هیچ شاهدی نه در کلام نویسنده و نه دیگران بر این ادعای واهی اقامه نشده است.

شگفت آور آنکه نویسنده از کثرت عبادت حضرت، می خواهد کناره گیری