نور هدایت : در نقد کتاب آن گاه که صحابه را شناختم صفحه 243

آن اقرار کرده است و گفته است: «برادر امیرالمؤمنین (رسول الله (ص) ) او را ملزم کرده بود تا از زور و شمشیر در امر خلافت استفاده نکند» .

مأمور به صبر حتی در دفاع از حضرت فاطمه (علیهاالسلام)

اینکه نویسنده می گوید: «علی (ع) مأمور بود در مورد خلافت، جنگ به راه نیندازد، نه اینکه از همسرش دفاع نکند» صحیح نیست؛ زیرا در آن شرایط، دفاع از همسرش با جنگ تفاوتی نداشت؛ زیرا مهاجمان برای گرفتن بیعت آمده بودند و همسرش نیز مانع آنها شده بود و دفاع مسلحانه امیرالمؤمنین، خواه ناخواه جنگ را به راه می انداخت. در برخی روایات نیز تصریح شده است که حضرت امیر (ع) مکلف بود که حتی در دفاع از همسرش هم اقدام تندی نکند. این حدیث را مرحوم کلینی (قدس سره) روایت کرده است که خلاصه مضمون آن این است که امام صادق (ع) می فرماید:

جبرئیل امر وصیت را از جانب خداوند به صورت نوشته ای به همراه امنایی از ملائکه نازل کرد و گفت تا رسول الله (ص) اتاق را خلوت کند و جز علی و فاطمه کسی نماند. جبرئیل گفت: «خداوند به شما سلام می رساند و می گوید که این نوشته، عهد من است به تو که بر تو گواهم و ملائکه را هم گواه گرفته ام بر تو. . .» . در این هنگام بدن پیامبر (ص) لرزید. . . و نوشته را گرفت. جبرئیل به پیامبر (ص) گفت: «آن را به امیرالمؤمنین بده و برای او بخوان» . حضرت رسول (ص) حرف به حرف آن را خواند و فرمود: «یا علی! این عهد پروردگار به من و امانت اوست که رساندم و ادا کردم» .