نور هدایت : در نقد کتاب آن گاه که صحابه را شناختم صفحه 251

45 پیامبر اکرم (ص) و علم غیب

اشاره

نویسنده در صفحه 6٨ از قول آن عالم معاصر نقل می کند که آیه مبارکه 5٠ سوره انعام به وضوح دلالت می کند که پیامبر علم غیب نداشته است. در این آیه خداوند می فرماید:

قُلْ لا أَقُولُ لَکُمْ عِنْدِی خَزائِنُ اللَّهِ وَ لا أَعْلَمُ الْغَیْبَ وَ لَا أَقُولُ لَکُمْ إِنِّی مَلَکٌ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا ما یُوحی إِلَیَّ قُلْ هَلْ یَسْتَوِی الْأَعْمی وَ الْبَصِیرُ أَفَلا تَتَفَکَّرُونَ

بگو: من به شما نمی گویم گنجینه های الهی نزد من است و من [جز آنچه خدا به من بیاموزد] از غیب آگاه نیستم و به شما نمی گویم من فرشته ام. تنها از آنچه به من وحی می شود پیروی می کنم. بگو: آیا نابینا و بینا مساویند؟ پس چرا نمی اندیشید؟

بنابراین خداوند از پیامبر (ص) نخواسته است که راز دل مردم را بگوید یا از رخدادهای آینده آنها خبر دهد. برخلاف تصور بسیاری که پیامبر (ص) را به یک کاهن دانای به غیب تشبیه می کنند.

پاسخ

ما نیز چیزی جز مفاد آن آیه نمی گوییم. ما می گوییم پیامبر (ص) جز آنچه خدا در اختیارش قرار دهد چیزی ندارد. او فرشته نیست و فقط