نور هدایت : در نقد کتاب آن گاه که صحابه را شناختم صفحه 269

گفت که بیشتر علمای اهل سنت به تحریف قرآن معتقدند؛ زیرا آنها به جواز نسخ تلاوت معتقدند که همان تحریف قرآن است؛ همچنان که آیت الله العظمی خویی (قدس سره) فرموده است. (1)

با وجود این، آیا علمای شیعه متهم به اعتقاد تحریف قرآنند و اصحاب را متهم به تحریف می کنندیا این دانشمندان اهل سنتند که زیاد شدن دو سوره را به صحابی جلیل القدر «عبدالله بن مسعود» نسبت می دهند؟

تحریف نیافتن قرآن و مسئله ضروریات دین

از این گذشته، اگرچه تحریف قرآن امر باطلی است؛ اما اگر شخص یا اشخاصی، به سبب شبهه ای که برای آنها حاصل شده، به آن ملتزم شده اند، آیا این دلیل انحراف اصل مذهب آنهاست؟ آیا مسئله تحریف نیافتن قرآن از ضروریات دین است؟ ! ضروری دین، مثل وجوب نماز، روزه و حج و. . . است که منکر آن کافر نامیده می شود؟ هرگز چنین نیست. با وجود مخالفت های مسلمانان در این مسئله و روایات بسیاری از صحابه و غیر صحابه که دلالت بر مخالفت ایشان در برخی موارد جزئی دارد، چرا یک مسئله اجتهادی را تبدیل به یک مسئله ضروری کنیم و آن را محور شناخت یک مذهب قرار دهیم؟ !

شگفت آور، کلام «نووی» در «شرح مهذب» است که می گوید: «مسلمانان اجماع دارند که دو سوره معوّذتین و سوره فاتحه از قرآن