نور هدایت : در نقد کتاب آن گاه که صحابه را شناختم صفحه 83

از اینکه چیزی را حلال بدانی که عمر حرام کرده است» . حضرت فرمود: «تو بر سخن صاحبت باش و من بر سخن رسول الله (ص) » . (1)

روایات فراوان دیگری است که در جواز، حدود، شرایط، استحباب و ثواب آن سخن گفته است که دلیل بر بقای حکم جواز متعه نزد اهل بیت (علیهم السلام) است.

جواز ازدواج موقت از نظر گروهی از صحابه و تابعان

عده زیادی از صحابه و تابعان نیز به نظر خلیفه دوم توجه نکرده و آن را همچنان حلال می دانستند. «ابن حزم» عالم اهل سنت گوید:

عده ای از گذشتگان، متعه را همچنان حلال می دانستند. از میان صحابه، اسماء دختر ابوبکر، جابربن عبدالله، ابن مسعود، ابن عباس، معاویه بن ابی سفیان، عمرو بن حریث، ابوسعید خُدری، سلمه و معبد دو پسر امیه بن خلف و از تابعان، طاووس، عطاء، سعید بن جبیر و دیگر فقهای مکّه اعزهم الله. (2)

«ابن قدامه» در «المغنی» (3)گوید:

جواز متعه از ابن عباس حکایت شده است. بیشتر اصحاب او نیز بر

همین رأی بودند سپس اضافه می کند: از دیگر شواهد بر جواز حلیت متعه نزد ابن عباس آن است که عروه بن زبیر به ابن عباس گفت: «از خدا نمی ترسی که متعه را جایز می دانی» ؟ وی پاسخ داد: «از مادرت بپرس» . عروه گفت: «ابوبکر و عمر انجام ندادند» .

1- وسائل الشیعه، حر عاملی، ج ٢١، ص ٨٧.
2- المحلّی، ابن حزم، ج ٩، ص 5٢٠؛ نیل الاوطار، شوکانی، ج 6، ص ٢٧٠.
3- المغنی، ابن قدامه، ج ٧، ص 5٧١.