نور هدایت : در نقد کتاب آن گاه که صحابه را شناختم صفحه 84

ابن عباس گفت: «به خدا سوگند نمی بینم که دست بردارید مگر آنکه خداوند شما را عذاب کند. من از پیامبر می گویم و شما از ابوبکر و عمر!» . (1)

در «خلاصه الایجاز» (2)آمده است:

جماعتی از تابعان به جواز متعه قائل بودند، ازجمله امام زین العابدین و الباقر و الصادق، مجاهد، عطاء بن ابی رباح، طاووس، ابوزبیربن مطرف، محمد بن سدی، حسن بصری، ابراهیم نخعی، جابر بن یزید جعفی، ابن جریح، حسن بن محمد بن علی و عمرو بن دینار. همچنین از سعید بن جبیر نقل کرده که گفته است: «اِنَّها اَحَلَّ مِنْ ماءِ الْفُِرات» ؛ «ازدواج موقت از آب فرات حلال تر است» .

حتی عده ای نیز مانند زبیر به این کار عملاً اقدام کرده بودند. در روایت اهل سنت آمده است: وقتی عبدالله بن زبیر در سخنرانی خود به ابن عباس در جواز متعه کنایه می زد و او را مذمت می کرد، ابن عباس گفت: «اگر راست می گوید از مادرش بپرسد» وقتی از مادرش پرسید، وی گفت: «ابن عباس راست می گوید» . ابن عباس گفت: «اگر بخواهم،

مردانی از قریش را نام می برم که از متعه متولد شده اند» . (3)سلمه بن امیه در زمان خلیفه دوم با زنی عقد موقت بست و او باردار شد و عمر او را تهدید کرد. (4)نام این زن را برخی «اُمّ اَراکه» و فرزندش را «معبد» و زمان

1- کنزالعمال، ج ١6، ص 5٢٠.
2- خلاصه الایجاز، شیخ مفید، ص ٢٠.
3- عمده القاری، ج ١٧، ص ٢46؛ شرح نهج البلاغه، ج ٢٠، ص ١٢٩.
4- تاریخ المدینه، عمر بن شبّه، ج ٢، ص ٧١٩.