قرآن و نظام رشته ای جهان صفحه 238

1- آن ها (به دلیل کثرت کرات در آسمان) پیش از آن که به زمین ما برسند با کرات دیگر برخورد می کنند و زمین ما محفوظ می ماند: به عنوان مثال: کیهان شناسان اعلام کرده اند: مشتری محافظ زمین است سیاره های کوچک و شهاب سنگ ها را به سوی خود جذب می کند تا زمین در امان بماند.

اگر برخی از آن ها از کرات بگذرند و به سوی زمین بیایند، در برخورد با جوّ زمین به شهاب مبدل شده، می سوزند و از بین می روند یا به صورت کوچک و متلاشی به زمین

می رسند.

گاهی برخی از آن ها با پیکر بزرگ شان به زمین رسیده اند اما در حدّی نبوده اند که زمین را متلاشی کنند یا حیات را در آن از بین ببرند. حتی گاهی حادثه این چنینی موجب سرعت روند تکاملی حیات نیز شده است.

امیرالمومنین(ع) (نهج البلاغه، خ228 فیض، 232 ابن ابی الحدید) درباره کره زمین به چند اصل توجه می دهد:

الف: خداوند زمین را به وجود آورد و آن را با قدرت خود نگاه داشته است بدون این که وجود مقدس خود را به این کار مشغول کند: أَنْشَأَ الْأَرْضَ فَأَمْسَکَهَا مِنْ غَیْرِ اشْتِغَال.

ب: زمین ثابت نیست و در حرکت است: وَ أَرْسَاهَا عَلَی غَیْرِ قَرَار: و استوار کرد آن را بدون این که در یک جا ثابت باشد.

ج: زمین روی پایه یا پایه ها نیست: