قرآن و نظام رشته ای جهان صفحه 58

ارزیابی قول مفسرین

1- در عرصۀ حدیث:

تفسیر صافات، زاجرات و تالیات به ملائکه که از متون تفسیری مشاهده کردیم فاقد پشتوانۀ حدیثی است؛ نقل قول افراد غیر مسئول از قبیل: قتاده، سدّی، ابومسلم، ابن عباس، مسروق، ابن مسعود، حسن بصری، جبائی، مجاهد، عکرمه، می باشد؛ افرادی که در مقابل اهل بیت(ع) دکان باز کرده و قرآن را تفسیر می کردند و همگی برای خالی نبودن عریضه شان دست به دامن واژه ملائکه شده اند.

تفسیر آیه های مذکور به ملائکه مصداق بارزِ «تفسیر برأی» است که امّت به شدّت از آن منع شده است و خواهیم دید حضرات نامبرده در این موضوع دچار غلط بزرگ ادبی زبان عرب که زبان خودشان است شده اند؛ وقتی که کسی پای از گلیم خود فراتر می گذارد و در مقابل اهل بیت(ع) مدّعی تفسیر قرآن می شود قهراً مرتکب چنین نادرستی های هنگفت، می گردد. زیرا او به مردم اعلام کرده که عالم به علوم قرآن است و چاره ای ندارد که برای هر پرسشی پاسخی دست وپاکند.

نام بردگان، دربارۀ هیچ آیه ای از آیات قرآن هرگز «نمی دانم» نمی گفتند به جز یک مورد: برخی از آنان تنها دربارۀ حروف مقطّعۀ اوایل سوره ها لطف کرده و فرموده اند:

نمی دانیم.